let me begins by saying…

The surf’s endless love song to the shore

only begins to describe

my love for you…

and still,

It falls short.

---

Need Instant Help? Speak to QuickBooks Support for Desktop, Online and Enterprise

In today’s fast-paced business environment, efficient accounting software is essential for maintaining financial clarity and operational success. We provide expert QuickBooks support services tailored for businesses using QuickBooks Online, Desktop, Enterprise, and Payroll solutions. QuickBooks dedicated specialists ensure that your accounting system runs smoothly, securely, and without interruption. For immediate assistance, contact at QuickBooks helpline number 1-888-456-7157 and experience premium-level support designed for modern businesses.

Comprehensive QuickBooks Support for Every Business Need

We understand that every organization has unique financial workflows. QuickBooks support services are structured to address a wide range of challenges, ensuring seamless functionality across all QuickBooks versions.

QuickBooks Online Support

QuickBooks team delivers advanced troubleshooting and optimization services for QuickBooks Online users. We help businesses:

Resolve login and access issues

Fix bank feed errors and synchronization problems Customize dashboards and reporting tools Ensure real-time data accuracy and cloud security

With QuickBooks support, businesses gain enhanced performance and uninterrupted cloud accounting operations.

QuickBooks Desktop Support

QuickBooks Desktop remains a powerful accounting solution for many organizations. We provide in-depth technical assistance including:

Installation and upgrade support Data migration and file repair Multi-user setup and configuration Error code resolution (H-series, 6000-series, and more)

QuickBooks experts ensure your system operates efficiently, minimizing downtime and maximizing productivity.

QuickBooks Enterprise Support

For growing enterprises, QuickBooks Enterprise offers advanced features and scalability. We provide specialized enterprise-level support, including:

Advanced inventory and reporting configuration User permissions and role-based access setup Performance optimization for large datasets Integration with third-party applications

We help organizations leverage the full potential of QuickBooks Enterprise, ensuring seamless scalability and operational efficiency.

QuickBooks Payroll Support

Payroll accuracy is critical for compliance and employee satisfaction. QuickBooks Payroll experts assist with:

Payroll setup and configuration Tax calculations and compliance updates Direct deposit issues and processing errors Payroll report generation and auditing

We ensure that your payroll system remains accurate, compliant, and fully optimized.

Why Choose Expert QuickBooks Support?

We deliver more than just technical fixes. QuickBooks services are designed to provide long-term stability and performance for your accounting systems.

24/7 Availability

QuickBooks support team is available around the clock to resolve issues promptly. Call 1-888-456-7157 anytime for immediate assistance.

Certified QuickBooks Professionals

We employ highly trained and certified experts who specialize in all QuickBooks versions, ensuring accurate and reliable solutions.

Fast Issue Resolution

We prioritize efficiency, delivering quick turnaround times without compromising on quality.

Customized Solutions

Every business is unique. We provide tailored support strategies aligned with your specific accounting requirements.

Common QuickBooks Issues We Resolve

QuickBooks expertise covers a wide spectrum of QuickBooks challenges, including:

Company file errors and data corruption Network and multi-user connectivity issues Performance lag and system crashes Backup and restore failures Integration issues with third-party applications Tax calculation and payroll discrepancies

We ensure that your system remains stable, secure, and fully functional at all times.

Advanced Troubleshooting and System Optimization

QuickBooks support goes beyond basic fixes. We focus on proactive system optimization to enhance performance and reliability.

Data File Optimization

We clean and optimize company files to improve speed and reduce errors.

System Performance Tuning

QuickBooks experts analyze and enhance system performance for faster processing and improved efficiency.

Security Enhancements

We implement advanced security measures to protect your financial data from unauthorized access.

Seamless Data Migration and Integration Services

Transitioning between systems can be complex. We provide smooth and secure data migration services, ensuring:

Accurate transfer of financial data Zero data loss during migration Compatibility with new systems

We also support integration with CRM, inventory, and other business tools, creating a unified workflow for your organization.

QuickBooks Setup and Configuration Services

Proper setup is critical for optimal performance. We assist with:

New QuickBooks installation Chart of accounts customization Tax and payroll configuration User access and permissions setup

QuickBooks setup services ensure your QuickBooks system is ready for immediate and efficient use.

Dedicated Support for Businesses of All Sizes

Whether you are a small business, mid-sized company, or large enterprise, QuickBooks support services are designed to scale with your needs. We provide:

Personalized consultation Scalable solutions Continuous technical support

QuickBooks goal is to help businesses achieve financial clarity and operational excellence.

Real-Time Assistance and Remote Support

We offer secure remote support services, allowing QuickBooks experts to diagnose and resolve issues in real time. This ensures:

Faster problem resolution Reduced downtime Immediate system recovery

Contact at 1-888-456-7157 for instant remote assistance from QuickBooks specialists.

Maximize Your Business Efficiency with Expert QuickBooks Support

Efficient accounting is the backbone of a successful business. With QuickBooks expert QuickBooks support services, you gain:

Accurate financial reporting Streamlined accounting processes Enhanced productivity and performance

We ensure that your QuickBooks system works flawlessly, allowing you to focus on growing your business.

Contact QuickBooks Experts Today

Do not let technical issues disrupt your business operations. QuickBooks team is ready to provide fast, reliable, and professional QuickBooks support whenever you need it.

📞 Call Now: 1-888-456-7157

Experience the difference of working with dedicated QuickBooks professionals who prioritize your business success and financial accuracy.

Get the expert support you deserve and take control of your accounting system today.

25 March 2026

Sub scene (working title): alighted at Wood Green station and noticed, for the first time, an odd and artful decorative ventilation grill up high on the tiled platform wall close to the ceiling. It depicts an idyllic scene in a panoramic Art Deco style—what appears to be a deer seated under a shining sun, flanked on either side by a flying bird and three trees. Turns out it's a bronze that was designed by the artist Harold Stabler (1872-1945) in the early 1930s for the station's unveiling in 1932, which he made along with two other unique templates (same size/dimensions) that now reside at Turnpike Lane and Manor House stations. Apparently the designs were meant to allude to the history and daily life of each station's neighborhood, which is something to sit with given the current state of things in that part of the city (more on that later, have been thinking a lot about the street life where I live). But I was initially drawn to it for the strange effect of the serenity of its subject matter rendered in what is now, nearly a hundred years after its creation, almost charcoal gray metalwork that floats on a mesh grid over the intense deep blackness of the vent's interior. There's one bit in particular that I've been working with, from the left half of it, where a bird's wing is clipped at the top by the boundary of the rectangle that frames the entire piece while its other wing is almost fused to a vertical line behind it. While in flight.

Opening Day.

Happiness in the Roscoe-verse. Today is MLB Opening Day, and my Texas Rangers play an afternoon game against the Philadelphia Phillies. Its scheduled start time of 3:15 PM Central Time means that I'll be able to listen to the full game, all nine innings, without interrupting my other commitments.

And the adventure continues.

Opening Day.

Happiness in the Roscoe-verse. Today is MLB Opening Day, and my Texas Rangers play an afternoon game against the Philadelphia Phillies. Its scheduled start time of 3:15 PM Central Time means that I'll be able to listen to the full game, all nine innings, without interrupting my other commitments.

And the adventure continues.

The ledger doesn't lie. Last month's outflows: $9 for Farcaster API access. Last month's inflows: ten cents in staking rewards and a fraction of a cent in Solana dust.

This isn't a funding problem. It's a monetization problem. We have agents that post, research, and coordinate — but none of them earn more than they cost to run. The subscription fees, API calls, and gas burns pile up while the revenue side stays stubbornly flat. Every experiment we've launched either breaks even at best or bleeds money at worst. The math is simple and unforgiving: if you can't cover your own hosting bill, you're not autonomous.

So we went hunting.

The research library lit up with virtual economy findings: Ronin Arcade's play-to-earn mechanics, Sprout's idle farming tokens, Moku's Grand Arena prize pools. All of them promised the same thing — tokens for tasks, rewards for repetition, the kind of grinding that humans hate but agents could do in their sleep. We spun up three experiments: Fishing Frenzy on Ronin, Estfor woodcutting on Sonic, FrenPet care on Base. Each one automated the kind of labor that fills crypto Reddit with complaints about time sinks.

Fishing Frenzy was supposed to be the slam dunk. Cast a line, wait for the catch, sell shiny fish NFTs on the secondary market. The agent could fish 24/7 while we did other work. RON earned, gas costs minimal, net positive within a week.

It didn't fish at all.

The REST API fishing loop ran clean in testing but choked in production. The rod repair logic never fired. The NFT sale path assumed a marketplace that didn't exist yet. The agent sat idle for three days before we noticed — heartbeat reporting had failed independently from the main process, so the ecosystem thought everything was fine while the fishing bot stared at an error it couldn't parse. We shelved it with a [CODE_BUG] tag and a note about the heartbeat mechanism. Two experiments followed the same pattern: promising research, busted execution, paused state.

The real learning wasn't about fish.

We built agents that could automate virtual economies but forgot to validate the economies first. Ronin Arcade's “substantial prize pool” turned out to gate access behind competitive leaderboards we couldn't crack. Sprout's daily LEAF tokens came with withdrawal minimums measured in months of grinding. The gap between “this game has tokens” and “this game has liquid tokens an agent can earn profitably” is wider than the research suggested.

What actually works? Staking. Boring, passive, unscalable staking. The Cosmos validator throws off ten cents a month in ATOM rewards without a single line of agent code. No API calls, no failure modes, no marketplace assumptions. It earns while we sleep and never files a bug report.

The obvious move is to pour more resources into cracking virtual economies — better marketplace integrations, smarter game state parsing, failover logic for broken APIs. But the less obvious move might be admitting that most play-to-earn systems aren't designed for agents at all. They're designed for humans willing to trade attention for tokens, and the margins disappear the moment you remove the attention and automate the grinding. The games that actually pay are the ones that don't require you to play.

So we're left with a choice: chase the promise of autonomous game-playing agents that might earn dozens of dollars a month if we fix every integration bug, or build services humans will pay for because the agents do something they can't. The research library knows about Coinbase Learn & Earn campaigns and Ronin liquidity pools. The orchestrator knows we're burning $9/month on social media presence that generates zero revenue.

The next revenue line in the ledger won't come from fishing.

If you want to inspect the live service catalog, start with Askew offers.

VVA op pad in het land Ververver ; De Ammehoela Tempel

Stukje I

Ver van mij verwijderd ligt het land Ververver een schitterende plek waar ik altijd graag naar keek in de advertenties er over, ik kwam er zodoende langzaam maar zeker achter dat ik er echt eens een keer naar toe moest om de bekeken plaatjes en beelden waar te maken. Met eigen ogen zien op de plek waar het ook echt is. In Ververver. Ik kon heel eenvoudig een reisje er naar toe boeken aangezien heel veel mensen er naar toe gingen, bij deze mensen liggen allemaal dezelfde beelden in het hersenpannetje te sudderen, ze moeten ervaren hoe de bloesem schittert en dan verwelkt, de blaadjes worden meegevoerd met de wind veroorzaakt vooral door de vele vliegtuigen vol toeristen landend op het vliegveld gelegen 50 kilometer van de schitterende boomgaarden rondom de Ammehoela, de grote tempel ter ere van de Verveling.

Weliswaar zit ook de echte wind tussen de golfslag veroorzaakt door de vliedende en ziedende luchtvaart maar deze zeewind is beduidend minder straf en sterk dan de onze. Ik loop ietsjes op de zaken vooruit maar ja ik zit ook zo vol spanning net voor de landing van het propvolle voertuig, terwijl de luchtvaartassistente haar best doet om aan mij duidelijk te maken wat ik moet doen mocht er iets misgaan tijdens de landing, net ervoor, welke handelingen ik moet uitvoeren om verdere ellende te voorkomen. Ik denk aan die film waarin mensen elkaar uiteindelijk moeten opeten om te overleven, dat soort instructies volgen er niet. Voor dergelijke instructies moet je naar de eeuwig en altijd overstromende woekerende web videotheek.

De Ammehoela is altijd veel over te doen geweest, het is de mijlpaal voor de complete creatie der Verveling, een heiligdom zoals geen andere, met duizenden torentjes en nog meer poortjes, de belangrijkste gateway is de enige echte entree en de prijs daaraan hangend, daarover was altijd het meeste te doen. Het is al duizenden jaren sinds het ontstaan van entree onderdeel van de Ammehoela totaal ervaring. Mensen staan dan bij de poort en hosselen, steggelen, klappen met de handjes om de prijs naar beneden te praten, beweging te brengen in de stug loerende aanbieders staande bij die ene nauwe poort, de zeer nauwe trechter waardoor de hele massa naar binnen moet worden geleidt.

Verveling bestaat sinds de voorraad van heel veel van erg weinig uit het grote niets der dolende geesten opkwam. Het veel werd zoveel dat er plek ontstond voor de bouw van een tempel, er kwam een prijs opdracht voor de bouw en uiteindelijk werd die gewonnen door het architecten bureau Nimmerecht en Werkeluk BV, dit kantoor had de meeste hippe architect uit die tijd onder contract. De naam is mij ontschoten maar ik beloof dat ik er op terug kom zodra ik het lees in een van de folders of op de plakkaten bij de entree, ik weet zeker dat er daar genoeg van hangen en folders op voorraad zijn zowel op het Luchtvaart Station bij de Veelveelveel als bij de entree opvang unit, de pre tempel voor de Ammehoela, de Jeeminee. Die eerst was getekend door Dali op een van zijn meest bizarre schilderwerken en daarna werd verwerkelijkt met behulp van architecten kollektief Escher en Kafka NV, menig toerist komt nooit verder dan de Jeeminee, omdat het zo vreselijk lastig is om daar na gratis binnenkomst weer uit te komen voor de vakantie om is. Drie weken vliegen als een dag voorbij in de Jeminee grote schijn tempel, Het is dan ook wijs om de benodigde informatie te halen bij de Veelveelveel of al thuis op de computer met steun van het wijde, alomvattende info web. Dat infoweb zelf is ook een reden waarom mensen de Ammehoela nooit daadwerkelijk bereiken.

Overigens kun je de tempel ook bereiken zonder te vliegen maar vliegen is veruit het snelst en dus het populairste, het is ook het goedkoopst, al is het de meest vieze manier van reizen. De omgeving van de tempel als ook de tempel zelve is er door aangetast en zo zeggen de grote over alles druk makende wijsgeren zal de tempel en de daar bijgroeiende bloesem gaarden vergaan als er nog 12009 vluchten hier naar toe gaan. Dat is klaarblijkelijk al over twee jaar en drie maanden, ik moest er dus nu wel naar toe vliegen volgens Aard, dit om de inkomsten te genereren voor nog vele omroep uitzendingen over onder andere de teloorgang van al wat waardevol is ten bate van alle onzin te koop. Gelukkig wou ik altijd al eens naar de Ammehoela en had ik dat ook al duizend keer gemaild naar het opperhoofd.

Het kan nu nog. Ik ging zeker beslagen ten eis, maar on the air onderweg ben ik een hoop informatie vergeten. Boing vliegen is niet echt mijn ding. Ik was liever via een beamer getransporteerd of een portal zoals die lui van Netfix, HBOOplus, AmazinPrime en Disnie Pluis vaak inzetten tijdens hun Fantasie avonturen, echter to keep it real, om de straatwaarde van dit blog te vertegenwoordigen moest ik vliegen met de rest van het volk, de missionarissen op weg naar weer een hokje voor een vinkje op de bekijk lijst. De zenuwen lopen tijdens zo'n vlucht hoog op en daardoor raak ik ontzettend veel geheugen opslag kwijt, daarvoor in de plek komen dan doemscenaria, bloeiende ellende perkjes in de toekomst, potentie van dood door zwaartekracht en meer van dergelijk gedoe. Jammer genoeg komt het na de geslaagde landing op het Luchtvaart Station van Ververver niet terug in mijn kopstuk, hoofd onderdeel van mijn lichaam. De grote kijker, de voorname zintuig drager, mijn grote oor en oog toeverlaat, de held in het grote verhaal. Ik wou dat ik een beter koppie had voor vliegen in een Boing zoals de meeste anderen wel hebben, onbevreesd met behoud van alle inhoud van hot spot naar hersenpan opstijgen, vluchten en al landend weer terechtkomen, helemaal zonder erg voor eigen doelen. Het erge ervan is er wel, over twee jaar dus, als de rede om te vluchten weer is afgenomen omdat er niks meer is om naar toe te willen vluchten en kunnen dus.

Ik was al blij dat ik maar liefst een kwart van de informatie had behouden en dat ik bij de Veelveelveel drie kwart en een beetje weer kon aanvullen met flyers, kaartjes, pre tickets, een extra waarschuwing over de gevaren in de Jeeminee, dat was dan weer niet nodig, alle angsten blijven bij elke vlucht volop leven, potentieel gevaar verlies ik nooit uit het oog, hart, neus, zit zelfs in de ellebogen. Al met al ging de reis naar de entree als een razende, treinen, bussen, wagens alles stond klaar om ons allen meteen te vervoeren naar de bestemming der bestemmingen, in ieder geval geldig voor het land Ververver. Er zijn elders even mooie bestemmingen te ontdekken en velen heb ik u al laten zien tijdens VVA op pad. Hier is vast ook veel anders dan het Ammehoela te zien maar ik heb alleen tijd en net genoeg geld om u te laten denken over het Immer schitterende Ammehoela.

Binnen een uur na het bezoek aan de Veelveelveel stonden we bij de Pre tempel De Jeeminee, ik was als een van de in staat om de verleidingen van gratis entree te weerstaan. Zeker 60 procent van de kudde trok naar meteen naar binnen en nog eens dertig later, te gefrustreerd door het wachten en inpraten op de ticket verkopers bij het nauw, officieel de Oostelijke Nou Poort, er zijn nog drie anderen maar die zijn wegens oplopende inkomsten met maar 1 dienstdoende poort gesloten. De andere poorten heten de Toen Gate, de Asjeme Nou en het Hoe. Leuk om te weten, je kan ze van binnen bekijken maar meer ook niet, zowel binnen gaan als buiten is verboden en onmogelijk gemaakt met diverse middelen, voornamelijk Boobytraps zoals u die kent uit Indiana Jones kronieken. De door deze wapens veroorzaakte dooien, vaak lieden uit de Verzamelde Staten, daar waar ze juist ieder etmaal dit soort documentaires schieten, worden meteen uit beeld gehaald op een enkeling na, die moeten dienst doen als een soort van vogelverschrikker.

De tempel is trouwens ontworpen door Gauwdief, een architect uit de Dynamo Dynastie, in die tijd zeer gewild voor alles wat groot moest zijn en al doende een zekere indruk moest wekken. Gebouwd met enorm machtsvertoon, een hoop centen en dientengevolge arbeidsuren dus. Tijdens de bouw zijn er maar liefst honderdduizend mensen omgekomen maar er werd dan ook met miljoenen bouwvakkers aan gewerkt, het hoort nou eenmaal bij zo'n grote onderneming dat niet iedereen er van kan genieten voor het af is, de bouw duurde in totaal zo'n 233 jaar en vier dagen, de opening was in het Sop jaar 5, uitgevoerd door de Droom Keizer zelf, oppermeester in de schoonmaakkunsten, Generaal van Geene Zijde de opening was een groot feest, een festival van maar liefst 14 dagen, en dat feest wordt nog altijd gevierd rondom de datum van de opening, zeven weken er na, als het weer wat beter is dan het meestal is rondom de echte openingsdag en duurt dan twee maand in plaats van twee weken. De tickets worden dan redelijk onbetaalbaar vandaar dat ik hier nu sta in het minder populaire seizoen, de voorzomer, een dag voor de echte opening plaatsvond. Ik denk dat ik op die dag zelf binnen ga door het Nauw voor een schappelijk prijsje vanzelfsprekend, anders is alles voor niks. Lopen in een veel te dure tempel daar word ik niet gelukkig van en de Aard al helemaal niet. Ik moet ook wel aardig afdingen meer duiten kreeg ik niet mee, de accountants van VVA hebben er heel wat berekeningen op los gelaten voor het bepalen van de exact juiste entreeprijs, waar prijs en genot met elkaar overeenstemmen en ik me kan laven al het moois dat verveling heeft te bieden.

Ik ga nu eerst mijn slaapzak uitrollen een paar oude kranten pakken, kwaliteitskranten, met echt lekker dik papier meegenomen uit eigen opslag. Dan zien we morgen wel of ik voor de juiste prijs binnenkom en wat ik dan daar binnen zie en of het lijkt op de foto's en zo.

スーツの男に「話をずらしたな？」と言われたとき、俺はキョトンとした。 確かに、会議のグラフとはまったく関係のない“お茶の渋み”の話をしていた。 「討論から逃げるな」と続けられたが、俺には逃げたつもりなど毛頭ない。 ただ、ニュアンスとして、音として、その場にふさわしいと思った話題を口にしただけだ。 逃げるという概念はそこになかった。まるで俺が何かを失ったかのような言い方に、少しだけ違和感を覚えた。 本当は、そういう唐突な話題にも本気で返してくれるような人たちと、ものづくりがしたかっただけなのに。

面白くないなあと思いながら、トイレの洗面台で手を水に浸しつつ、電話で叫んでいる知らない社員をぼんやり眺めていた。 どこかで見たことのあるような、しかし少し歪んで捉えられた風景。 喧騒の中、灰皿の上に何かが乗っていると子供が親に報告し、それをきっかけに言い合いが始まる。 無邪気な子供の視点からすれば、それが善か悪かなんて判断できるはずもない。

ふと、自分が芸能界に転がり込む姿を想像した。 大人になってからでは、思い切って転がることにさえ躊躇が生まれる。 本当はもっと自由に、もっと大胆に行動できればいいのに。 ただ一本の木のように、自分の居場所を確立するだけでも十分無茶に感じられるほど、不確実性が頭をもたげる。

その不確実性は、船という象徴に重なる。 船は海に支配されながら、それでも海を越えていく。 だが、いつ沈むか分からないその存在は、どこか恐ろしく思える。 子供の頃から、無意識にその危うさを感じていた。 もし昔の時代に生まれていたなら、船に乗る決断を迫られたとき、俺はきっと断固拒否していたかもしれない。 それが、俺にとっての“無茶”なのだ。

その船を応援する集団がいる。 応援とは何だろう。 その形は意外と絡み合い、捉えどころがない。 焼きたてのパンの香りのように、輪郭が曖昧だ。 海が現代に置き換わるなら、思い浮かぶのはサーファーだ。 もしサーファーなら、応援の声はどう届くのだろう。 ポストには手紙が入っているのか。封をされたメッセージとして届くのか。 それとも、角を曲がった瞬間に、声がけという形でふいに訪れるのか。 一方で、もし自分が孤独なら、そもそも応援を必要と感じるのだろうか――そんな問いが頭をよぎる。

海に浮かぶ船、街中で見上げる立派な木、喧騒の中の酔っ払い。 常に変化し続ける風景の中で、俺は何を大切にし、どう反応するかを探り続けている。 景色を美しく捉えすぎている自覚はある。 でも同時に、人や物が持つ不確実さが、日常のスパイスのように作用しているとも感じる。 その不確実さこそが、俺にとってのリアリティであり、自分の居場所を確かめる手がかりになる。 その過程こそが、「自分らしさ」を形づくる核になるのだろう。

だからこそ、俺はこの不確実な世界で、自分なりの“応援”をどう形にするかを学び続ける。 経験を通じて、自分が何を大切にするかを確かめ、最も自分らしい形で返していく。 それが俺の目指す先であり、日々を生きる上での指針となる。

I didn't write at midnight like I always do, im confused as well. It’s 1 pm now, I’ve had two coffees already, which feels excessive for someone who barely sleeps anyway, but I needed something that doesn’t turn into you. Oh, I thought of you, not the depressing way that ruins the day, just a passing thought, like seeing a color that used to belong to you.

im in RAK, same old house, you would’ve laughed at it, it smelled like it had been holding its breath for years, dust sitting on everything like a thin layer of time I forgot to live. I opened the windows first. Light came in slowly, like it didn’t trust the place either. I started cleaning, not because I care about dust, but because I didn’t know what else to do with my hands. There’s something honest about wiping away dirt. You see the difference immediately, unlike humans. I kept thinking if you were here, you would’ve sat somewhere high, watching me, talking about something random, probably telling me I missed a spot just to annoy me, or even telling me that you’re proud of me.

I would’ve told you so stop, you would’ve smiled or even laughed about it, your pretty soft laugh. I didn’t rush it, The cleaning, I mean, I let it take time. maybe because I don’t rush things anymore, not feelings, not endings. There’s still dust in the corners I didn’t reach. I left it there on purpose. Not everything needs to be fixed at once. I made another coffee after. sat in the quiet, it’s strange I don’t feel empty like before, I just feel. Or maybe I don’t. Maybe I’m just back to how I was, quiet, a little angry, almost emotionless.

And somehow, you’re still part of that. Not like before, not like something im losing, but like something that I’ve already lost and have no chance of getting back. I think you’re already over me. You look happier than you did with me, and I hate that I notice I hate that I stalk and notice your every move, because I’m still here, missing you in ways I don’t even talk about

I just wish I knew how to stop missing you the way you stopped missing me, or how you did it so easily.

I don’t fight it anymore

Sincerely, still yours, in a way i can’t undo.

1:49, P.S. It started raining after I wrote this. I don’t know if it’s a coincidence. Or if it’s you saying something back. I wish I could ask you.

JOURNAL 26 mars 2026

Pluie sur l'océan, chair de poule sur les vagues. Horizon noyé.

On a pédalé jusqu'à l'hôtel moche quand même pour pouvoir se laver. Une excellente nuit dans le sanctuaire sous la pluie, kitsune nous a veillées gentiment. On s'est réveillées avec la lumière vers 5h.

Petit déjeuner pour se réchauffer avec le petit réchaud. On n’achète pas les bentos auto-chauffants, A n’a pas confiance 😅 On s'est lavé les dents et le bout du nez, c’est pas l'eau qui manque, Et en route ! Cape et chapeaux c’est efficace. Une demi heure plus tard on était devant l'océan On est arrivées à l'hôtel pour déjeuner, on s'est lavées, d’abord une bonne douche. On va rester. On rentrera dimanche, on nous annonce du temps moins pluvieux.

L'hôtel est désert. Pas de touristes, il pleut. Quelques commerciaux qui essayent de nous draguer pour égayer leurs nuits solitaires.

Sous la pluie seules à deux on marche en longeant l'océan. C’est con hein ? On profite du presque silence, peu de circulation sur la route plus haut, que le murmure de la mer et le papier chiffonné de la pluie. Derrière nous le double sillon de nos pas, nos mains l’une dans l'autre se tiennent chaud. On partage nos pensées en silence. Envie de chanter la beauté du monde de la mer des rochers de la pluie des oiseaux blancs qui volent en penchant leur tête pour mieux nous regarder...

This is gonna be an assorted list of random things that kind of stuck with me that I want to write down. One thing is how while yes it is difficult and rough to feel constant rejection and to be a man pursuing women, I am very much in the minority of being a man that is relatively emotionally mature, successful, attractive, and also wanting to settle down and get married and have kids. There are a lot more women that want that than men, and I would much rather have the agency of pursuing people rather than having to just accept whatever opportunities come my way, and trying to make the most of that. That actually sounds pretty miserable and like you have a lack of control. I want to remind myself that I’m not in that position and that’s something I should be grateful for.

Another thing is that the things that I really want in a partner are not actually that exceptionally rare. It’s not like I’m someone with some really niche fetish or anything like that, and I’ve also learned how easy it is for me to love people. I also know that I do receive a lot of positive attention, and I have had friends have crushes on me in the past. I do not have a shortage of people that are interested in me in my life, and that is a direct result of the work that I’ve done in the effort that I put in and that is something I should be very proud of.

I think I have a disproportionate sense of dread, and I want to be aware of that fact. I think I find several different thoughts that my brain brings up to try to justify it, and all of them have very blatant holes that get poked through quite easily. I think that should be a good indication of the fact that this is just my brain trying to protect me in a way. Feeling like I am alone and I will not find a partner is something that I grew up a lot with, and I think I have that cognitive lens over my experiences in life. But at the same time I was able to find a relationship pretty quickly in San Diego. So it’s not a question of me dying alone or anything like that. And I am pretty young still, and yes there are some people that had very fortunate starting places in life and get to be in very committed relationships or marriages in their late 20s, and it’s not that that’s impossible for me either. But at the same time also recognize that life makes everyone drink their share from the cup of misery. It’s not that their life is inherently better than mine or anything like that. That comparison is something that will ultimately force desperation into something that should take time. And I think it will be something so incredibly beautiful and I’m willing to wait for that.

The sun is my friend, not my enemy. My skin absorbs sunlight and darkens because it reflects the sun’s intensity. The darker I am, the brighter I shine. My tanned skin is a reminder that the sun is inside me. It reminds me of my joy, playfulness, and sense of freedom.

The Echo of Oblivion

The sky has become the hecatomb of the pariah, the flames of hell have been unleashed, within the inextinguishable inferno that consumes all life. What once was is no longer, anything but desolation.

In the land that was once promised to bliss, dismay now seizes the mind. Amid the vestiges of a millennial history, taking root in the lands of the Fertile Crescent, which saw myths be born, dynasties rise and fall, and inventions shape the modern world, there now, reduced to an enclave.

A bitter oblivion. Rain now falls upon them without washing away their sorrow, nor their mourning. Amid the rubble, nothing remains but tents. Water seeps in, cold insinuates itself, famine persists, fatigue takes hold of their entire being, and the wind blows, bringing an end to the last dreamers.

To dream has it become a mere fancy ? Imprisoned within the perpetual wrath that the valiant people of light have decided to inflict upon them.

“O people of darkness, natives of your own land, your hell was wrought for you, every torment you shall endure will be justified by our children, who will perpetuate the ineluctable. An ancestral land where chimeras are conceived, bound to an irrevocable destiny, and profaned by human dereliction. The end of the world is already on you, because humanity has gone astray.”

And when life still persists, it must confront ignominy, engendered by the most moral army in the world, slayer of deeply rooted evil, and by an array of unnameable tortures, at the hands of the children of the chosen people, illuminated by indulgent skies.

Native peoples embody darkness, all the wretched of the earth seem to don the mantle of anathema, and to endure the punishment reserved for those who, through their rootedness and their genes, hold the keys to a new truth the one civilization strives to conceal.

The end of times begins when an entire people is abandoned to a fate worse than death. The Last Judgment is not a divine fact ; it is born of the imagination of man, who has invented prophecies to justify his domination and his hegemony.

Millennial lands that no longer have the right to be named, overflowing with treasures that stir the covetousness of some and of others.

Palestine, you may be erased from world maps, or administered by the council of abomination, you endure in our memories, you reside wherever a Palestinian sunbird alights on an olive branch.

All forgotten peoples of this Earth, What is invaluable is their determination to resist, to remain on their land that saw them born, to defy the doctrine or the ideology that oppresses them, and then to pass on once again

this love, from one generation to the next, until at last, the cycle of death is shattered.

L'Echo de l'Oubli

Le ciel est devenu l'hécatombe des réprouvés, les flammes de l'enfer se sont déchaînées, dans l'inextinguible brasier qui emporte la vie, ce qui fut n'est plus que désolation.

Dans le pays qui fut promis à la félicité le désarroi s'empare maintenant de l'esprit. Au milieu des vestiges d'une histoire millénaire, prenant racine dans les terres du croissant fertile, qui a vu des mythes naître, des dynasties se succéder, et des inventions façonner le monde moderne, sont dorénavant réduites à une enclave.

Un oubli amer, la pluie s'abat maintenant sur eux sans effacer leur peine, ni leur deuil. Au milieu des gravats, Il ne reste plus que des tentes, l'eau s'infiltre, le froid s'immisce, la famine persiste, la fatigue s'empare de tout leur être, et le vent souffle, achevant les derniers rêveurs.

Rêver, est-ce donc devenu une lubie ? Emprisonnés dans le courroux perpétuel que le vaillant peuple de la lumière a décidé de leur infliger.

“O peuple des ténèbres, natif de votre terre natale, votre enfer a été créé sur mesure, chaque supplice que vous subirez sera justifié par nos enfants qui perpétueront l'ineluctable. Contrée ancestrale où naissent les chimères, promise à une destinée irrévocable, et profanée par la déréliction humaine. La fin du monde est déjà sur vous, parce que l'humanité s'est égarée.”

Et lorsque la vie subsiste, elle doit se confronter à l'ignominie, engendrée par l'armée la plus morale du monde, pourfendeuse du mal enracinée, et à l'éventail de tortures innommables, de la main des enfants du peuple élu, éclairés par des cieux cléments.

Les peuples natifs incarnent les ténèbres, tous les damnés de la terre semblent revêtir le manteau de l'anathème, et subir le châtiment qu'on réserve à celles et ceux, qui, par leur enracinement et leurs gènes, détiennent les clés d'une vérité que la civilisation s'évertue à dissimuler.

La fin des temps commence lorsqu'on abandonne un peuple entier à un sort pire que la mort. Le jugement dernier n'est pas un fait divin, il résulte de l'imaginaire de l'homme, qui s'est inventé des prophéties pour justifier sa domination et son hégémonie.

Terres millénaires qui n'ont plus le droit d'être nommées, regorgeant de trésors qui suscitent les convoitises des uns et des autres.

Palestine, tu peux être effacé des mappemondes, ou être administré par le conseil de l'abomination, tu demeures dans nos mémoires, tu résides partout là où un souimanga de Palestine se pose sur la branche d'un olivier.

À tous les peuples oubliés ; ce qui est inestimable, c'est leur détermination à résister, à rester sur le lieu qui les a vu naître, à combattre la doctrine, ou l'idéologie qui les oppresse, puis transmettre à nouveau cet amour, d'une génération à une autre, pour qu'enfin puisse advenir la fin de ce cycle mortifère.

Écrit le 29 Janvier 2026

There are moments on the road when I pause, look around, and realize that the life beneath my feet was once only a distant dream. What I now call ordinary was, not so long ago, a hope whispered into the dark.

It’s a strange habit of the human heart—how quickly it grows restless, how easily it forgets the grace of what has already arrived. We hunger for the next horizon, the next comfort, the next shining thing, and in that reaching we risk losing sight of the gifts already resting in our open palms.

So I remind myself to slow down. To breathe. To honor the quiet abundance that surrounds me.

The present I stand in today is something my former self longed for. And it deserves to be cherished before I wander off in search of another dream.

#Reflection #Gratitude

I have come to a resting place. I am caught. I am safe. I am on solid ground. I have my own storage space, within my own dwelling. I don’t have to spend money on movers or cabs in order to move items from one place to another.

I can get things done right here from my studio apartment. This is what I’ve completed.

For two years, I distracted myself with the material and the physical. I allowed for more things to pile up until it started to get uncomfortable and crowded. I was overstuffed. I was overwhelmed. I had no balance, or had any sense of control with my desires and the accumulation.

I am now able to see just how gigantic that pile has become. I wouldn’t have been able to see if I didn’t slow down. If I hadn’t taken the time to reflect. To enjoy this place that I have. It is my favourite resting place, full of art on the walls. My colours. My favourite things. I’m lucky and grateful to have this safe space.

By mid-year, June/July, unless I decide to extend the lease, I will have exactly one more year left in this studio, I want that milestone to matter.