Our Father Who art in heaven Hallowed be Thy name Thy Kingdom come Thy will be done on Earth as it is in heaven Give us this day our daily Bread And forgive us our trespasses As we forgive those who trespass against us And lead us not into temptation But deliver us from evil

Amen

Jesus is Lord! Come Lord Jesus!

Come Lord Jesus! Christ is Lord!

The Sting of Heaven

April to make notice A prairie dawn to hold And noticing days of pain Fortitude in trust and prayer A difference of peace within- And go in, Victory’s pounce on bits of grass Waking the heights to fiber Sympathies in trust to better men And Don seeks a deal Where there isn’t one to carry Each cast remissions by night This target is a season fair to view And in summary- An asteroid Screaming at you in sickness Four times per hour The duty cam proposed Chariots and missions and the missed A war or two to right But nothing great the poison touch There is simple real- and friends of the enemy To carry her first- To apprehensions, maybe The police won at six and merriness applies- The Victory of Winfrey standing near Without the wrecking study Across to the open end of Weir A colossal day at war- in trust to Gore and the perpetua Sinking ships signing Crosses to be labeled With one echo in this stream And a world without words For time to see And give us men And take this war, compatriot And seize the Holy Blessing As we breathe- Even fiction shall know Because of her- We walk in respect And carry our tally To this field.

The Victory of Ukraine

For days beseen in Heav’ Litany if Ghosts in fear Justice in Water And small pens The rhythm of daily wonder Effects to the late in May Fallen years and days.. And the months we sceptre Iranian blues by the lift Salmon in wonder of the Navy Pressing by the dew And skips of the Ron for water’s end In peers we knew the end Small wonder for wars that would Like this one, and the news we thought Blasting to corridors And courage to connect the one Not freely, but in temper And just in spirit- To go alone For Victory this alias And a sky of wonder to know Same time as the Deity- Our Father in Heaven Who put us first In fearless wonder And the day gave way Making Bread as hand in hand The four shots we heard that day And we knew of Absolom- and the meek and wonder To be old and powder’s due This symphony of a hangman’s dirge Calling collective to the Royal A page in view, And offering to collect A fortune’s path- but we were there, in toe The ecstasy of charting In due course change our plan And noticed charge Victory is ours And Home For the better day As we wait.

The Victory of Ukraine (part II)

Sun to wake us in ruin But this was our zeal The Navy accepts a thing or two in a handshake Mystery to us all Ruses down for the count And in these three years of reaction Misery is at liberty’s door Offering the observable in a basket Proverbs to the Times and other three A politician’s wonder And people as they speak of Rome And our column, the heir Mystery of the Lord And we are in pain, and see an arc The fires of the Sun, with Britain’s Cross Inking our page in as small as it gets Lighting fortune for better years- such as this And in the iris an image Of days on the waiting deck Nearly the steady, prodigal unite Offering and barely soon But to the savings of men- and their chariot and their street- and their poem The place was hers, Sweet Ukraine And thirty-somethings back at seventeen Adorned with mystery and prayer For even our buildings got shot But we have glad news and time to carry Our lost and gone are together And together approved of a plan To collect our belongings as apostles And know their weary home is blue Days for three and here The Inkerman of June- and at night For rote and skill No pauper be afraid Victory is here Even artifacts rejoice- Ecstasy all at once And across Europe they may The steady ship and lay Union in public- with all our stars And what us May- and June A high and steady deal Putin is gone- and left this year To the West our clout Fairing new The victory car In Heaven’s rain Without fail.

You move into your new house. You buy some new things that better suit your space. This means some of your old stuff must go. Houses in Florida do not seem to have storage areas or enough closets, so it’s time for a garage sale. But wait! You cannot do that.

Per the Community Standards in my lovely neighborhood:

Community Yard Sale Events

No personal events are permitted. The Community may at its discretion hold two (2) or more events each year. Property Management will coordinate these events with volunteers. Signage will be placed on common areas. No signage will be placed on individual property.

This one was a big shocker for me. I grew up in a place where garage/yards sales abound. People come browsing for goods once the days breaks. And, in order to compete, you must go early because all the good stuff is gone by 11 am—and the stuff is good. If your neighbors coordinated, it turned into a big event with smiling faces, chatter, some lemonade, and your neighbors’ trash turning into your treasures.

My HOA neighborhood holds its community yard sale twice a year. In the earlier days, we did not get many visitors because we did not have any signs indicating as such. And according to the standards, homeowners cannot put out any signs. But they did. And they do. It is a Saturday and Sunday affair starting at 8 am—which is weird to me because that start time is late and I didn’t know people did this on Sundays. Also it seems that in Tampa Bay Area garage sales, people sell things that properly belong in last years’ trash bin—or last decades’ trash bin.

Regardless, homeowners apparently have to hold on to their junk until the HOA says so. And yard sale shoppers have to fight the trash collection trucks, the recycling trucks, and deal with no places to park on these narrow ass streets. This is the freedom that you get when you buy in an HOA-governed community. Bah humbug!

I’m trying to take a slower path through Lent, which means I’ve adjusted my prayer resources to prize spaciousness and reflection over verbiage and repetition. I still have my various prayer beads and breath prayers if I want to spend time in a meditative rhythm, but the extended silence, journaling, and wonder have felt just right thus far.

In place of my usual daily office resources, I’m using the book pictured above (Wondrous Encounters: Scipture for Lent by Richard Rohr) for a daily reading that anchors me in a theme and question from the day’s lectionary and the book pictured below ( The Methodist Book of Daily Prayer edited by Matt Miofsky) to provide pillars of morning and evening prayer. I especially like the focus each day of thinking about intercessions and petitions as the day begins, and closing out the day’s work with prayers of gratitude. This pattern encourages me to pick up the necessary, the possible, and perhaps even the impossible each day and see what unfolds in addressing these needs. At the end of the day, I feel a corresponding encouragement to give thanks for what God has done in me, through me, around me, and beyond me!

Alongside these readings, I continue to benefit from the Ignatian audio meditations found at Pray as You Go, and my practice of centering prayer. The great paradox of Lent is that we make room for bearing witness to suffering, rejection, pain, and loss, things we frequently try to avoid or tamp down. It is in and through this space holding that we find the passion and compassion of God making space for life, promise, resurrection, and transformation. Unless we are prepared to hold these opposing energies together and bear witness to what emerges, the season can pass us by without really cracking us open.

I hope that if you’re embracing this penitential season or another like it, that you are finding ways to go more slowly and really be present to what is unfolding.

Practice

• How fast am I going right now?
• What would it look like to go 3% slower?
• What might emerge in that space?
• Where do I notice myself becoming more aware of the moment and setting down my preoccupation with the past and the future?
• What does it feel like to hold two (or more) things at once in my body?
• How can pray alongside paradox and mystery?

Spurs vs Pistons

My Monday night radio game comes from the NBA. Our San Antonio Spurs travel up north to play against the Detroit Pistons. The game's scheduled start time of 6:00 PM CST fits nicely into my personal routine. I'll be listening to the call of the game, as well as pregame and postgame coverage, on 1200 WOAI, the flagship station for the San Antonio Spurs.

And the adventure continues.

Written by Charles Wesley and first published in 1740, “Depth of Mercy! Can There Be?” captures the anguish of sin, the mercy of God in Christ, the undeserved grace of God in justification, and the necessity of cooperation with the Spirit in our sanctification.

We aren't inclined to sing hymns of this length today, which—as we've seen in previous hymns—is to our detriment. This hymn is worthy of our close reading and meditation during the penitential season of Lent.

1. Depth of mercy! Can there be Mercy still reserved for me? Can my God His wrath forbear, Me, the chief of sinners, spare?

2. I have long withstood His grace, Long provoked Him to His face, Would not hearken to His calls, Grieved Him by a thousand falls.

3. I my master have denied, I afresh have crucified, And profaned His hallowed name, Put Him to an open shame.

4. I have spilt His precious blood, Trampled on the Son of God, Filled with pangs unspeakable, I, who yet am not in hell!

5. Lo! I still walk on the ground: Lo! an advocate is found: Hasten not to cut him down, Let this barren soul alone.

6. Jesus speaks, and pleads His blood! He disarms the wrath of God; Now my Father’s mercies move, Justice lingers into love.

7. Kindled His relentings are, Me He now delights to spare, Cries, How shall I give thee up? Lets the lifted thunder drop.

8. Whence to me this waste of love? Ask my advocate above! See the cause in Jesus’ face, Now before the throne of grace.

9. There for me the Savior stands, Shows His wounds and spreads His hands. God is love! I know, I feel; Jesus weeps and loves me still.

10. Jesus, answer from above, Is not all Thy nature love? Wilt Thou not the wrong forget, Permit me to kiss Thy feet?

11. If I rightly read Thy heart, If Thou all compassion art, Bow Thine ear, in mercy bow, Pardon and accept me now.

12. Pity from Thine eye let fall, By a look my soul recall; Now the stone to flesh convert, Cast a look, and break my heart.

13. Now incline me to repent, Let me now my sins lament, Now my foul revolt deplore, Weep, believe, and sin no more.

#hymnody #Lent

I never expected to get a letter about fines in my email. My “HOA e-mail address” is not for official business purposes. It is for miscellaneous bullshit that I don’t care to know about on a regular basis. This is why I don’t frequently check this email address.

My email inbox is flooded with information from both the CDD and the HOA about food trucks, blood drives, gatherings at the clubhouse, the pool is closed, the pool is open, the jacuzzi is out of service, the lawn company is this and that and this and that. The only reason they have my email was because I used it to create an account so that I could pay my monthly fees online. I never asked them to email me a damn thing.

Everything started going down hill when the HOA hired a property management company. And so, I got this in my email at the end of last summer. Of course, I didn’t see it on time (emphasis mine):

Vista Palms Community Association Inc.

C/O Unique Property Services

P.O. Box 2878

Riverview, FL 33563

(813)-879-1139

rkessler@uniquepropertyservices.com

9/7/25

The Fining Review Committee met on September 4 , 2025

The committee found you to be in violation of Section 12.4.3 of the Covenants, Conditions and Restriction of Vista Palms Community Association, Inc. The violation(s) were not corrected by the deadline of September 3, 2025, 2025 mailed to you in correspondence dated December 29, 2024.

The conclusion of the committee is as follows:

A fine of $1000.00 was approved. If payment in full is not received on or before October 4, 2025 the total amount due will be turned over to the association's attorney for collections. Please be advised that unpaid fines can be placed as liens against the property.

Please be advised that any correspondence regarding this issue must be submitted in writing.

A copy of this notice has also been mailed to you.

Thank you,

Roger Kessler, LCAM

So, according to this letter, the year 2025 was mailed to me in a letter dated the previous year. This is why literacy and communication skills are important. But why be literate and make sense when you can just lie? (The lie is that a letter about my roof tarp being in violation was sent in December of 2024, if I am interpreting their garble correctly. My whole roof was not tarped in December. And they sent me nothing. Also, the last hurricane of that terrrible season was in October 2024. Did they want tarps removed two months later?)

The attachment to this email was a .pdf copy that they mailed to an old address of mine. I have no idea how that address got in their system; but I didn’t live at that address. I LIVE IN THE NEIGHBORHOOD. And they know this because they attempted to foreclose on my house that previous month—August 2025.

Remember that the HOA doesn’t have to issue any fines. They choose to. And they can fine you and tell you your neighbors snitched on you (and they can also lie about it all because how are you going to prove who said what) while someone else with what would be the same violation they let slide. This is the arbitrary and abusive nature of HOAs.

If you want to know what happened before and after this read the following posts on this website:

• Your HOA Gets to Decide What “A Reasonable Timeframe” Is
• What an HOA Architectural Violation Email Looks Like
• How to File an ARC with Your HOA So That They Can Reject It
• Your HOA Can Further Impoverish You with Fees When You Can’t Fix Your Roof

Also, the HOA did send it to their attorneys, Mankin Law.

VVA G1 Vandaag Special met de Anti-Christ.

Leonie (van der Togt)

Ik heb het er maar druk mee, jaren gaan voorbij zonder ook maar een pre presentatie en nu moet ik alweer opdraven. Welkom letter kijkers van VVA hierna volgt een lang stuk, VVA heeft een beroemde gozer gestrikt voor een tijd rovende uitzending en hij wil niet dat dit aan u aandacht ontsnapt, en dan is het noodzakelijk dat ik met mijn mooie kopje, lijf en geile stem u langzaam maar zeker het stukje ga inzuigen. Ik doe dat graag, voor Aard dan, voor andere mannen alleen als ze daarna een kogel door de eigen kop schieten. Er zitten grenzen aan mijn welwillend optreden. Het stukje is wat langer geworden dan vooraf werd verwacht, aangezien Aard en excuses niet samen door een deur gaan bied ik ze aan.

Ik vroeg nog Aard als je niet van plan bent om er een lang stuk van te maken waarom maak je het dan niet kort? Zijn repliek was 'Het is zo kort als het kan zijn, kleiner maken kan niet. En trouwens waarom zou ik al het werk er in gestopt te niet doen als ik later toch het hele stuk verwijder. Laat verwijderen door mycleanlady.' Daarom is het dus zo lang. Aard keert in dit stuk terug naar de schrijfstijl uit de begin tijd van zijn omroep werk, op zijn kenmerkende wijze tv show, lied, religie en human interest combineren. Het rijm werk blijft afgodenzijdank achterwege, daar kan je als presentatrice, uitpak ster van geschenken, helemaal niks mee. Als je dergelijke stukjes moet voor voordragen duurt dat langer dan het hele fokking werkstuk. Logisch dat ik de hele dag achter de schermen moet opereren, dat heb ik de directuer ook gezegd en zie, ik ben terug! Dus hier is dan hopelijk de echte opening van het presenteer seizoen, Van Voorbijgaande Aard G1 Vandaag Special met als eenmalige Grote Belangrijke Gast meneer Anti-Christ.

Introductie

Dank Leonie, Welkom Lieve Van Voorbijgaande Aard letter lezer. U heeft het vast ook voorbij zien of horen komen op vele zenders, bij instituten, terloops in een kort afgeluisterd openbaar transport gesprek en zeker op het immer eindeloos en ongenadig uitdijende wereld web, dat venster waarin we allemaal onze ziel verliezen of al lang aan hebben verloren. De persoon waarover het zo vaak gaat is natuurlijk Anti-christ of de Anti-Christ, voor intimi, en vandaag is hij bij G1 Vandaag in de VVA studio bewonderen. De normale talkshow met meerder gasten over allerhande onderwerpen, mensen die iets zeggen waarvan u iets moet vinden, die u wijzen op iets wat u kunt bezitten, naar toe kunt gaan met in alle haast aangeschafte tickets, allemaal samengepakt aan één grote ronde tafel is voor deze ene keer een vierkant tafel gesprek waarin ik u weledele interviewer Van Voorbijgaande Aard lijnrecht tegenover Anti Christ zit. Mocht u zich afvragen waarom ik in zo'n vreselijk nat pak aan tafel zit, dat komt omdat ik mijn volledig bepakte lijf eerst in een Wij water bad moest dompelen zodat ik niet onder invloed kom of raak van het enorme kwaad daar straks tegenover mij. Scherm lees publiek u hoeft niks te doen u zit daar relatief veilig. Het zaal publiek zal zo nu een dan een Wij water douche ondergaan, het is maar dat u het weet. U allen mensen in de zaal, zit hier verder op eigen risico, er is geen verzekering die de schade die u oploopt door moedwillig het kwaad te aanschouwen dekt, het is niet anders. Goed tot zover de introductie laten we onze gast er bij roepen. Graag een warm welkom voor Anti-Christ!

In de zaal lopen twee doorweekte assistenten het talrijk opgekomen publiek met berichten op elektronische borden te bestoken, zodat ook de doven en slechthorenden weten dat ze als wilden moeten klappen voor de vanuit het niks opdoemende gast.

De Anti-christ komt binnen, het is een allesbehalve angstaanjagende figuur, geen grote zwiepende staart of horentjes op het hoofd, een knalrode kleur, voortdurend in de weer met een kanjer van een erectie maar een zeer gewoon persoon in een onopvallend grijs pak met een onopvallend uiterlijk, alles is zo gewoon dat het angstig enthousiasme in de zaal snel afneemt. Iedereen had een walging opwekkend monster verwacht, stinkend naar zwavel, vurige adem, met gele hagedis ogen en een hele harde donkere gruizige stem.

Van Voorbijgaande Aard – Welkom in studio G1 van VVA Anti, mag ik Anti tegen u zeggen? Of heeft u liever meneer Anti-Christ.

Anti-Christ – Zeg maar wat u wil, ik kan u wel verstaan en aangezien ik vanavond de enigste gast ben zal er geen verwarring ontstaan bij mij noch bij het publiek tegen wie u zo welluidend spreekt. Zolang u mij maar aanspreekt in hun eigen taal, niet meteen in oude dooie tong gaat spreken, zoals bekenden nou eenmaal trachten te doen. Dat vind ik iets te familiair. Het is voor mij handig dat iedereen aanwezig, hier, daar en een visie verder mij kan volgen als ik hier de goede boodschappen verkondig.

Aard knikt, de stem van Anti-christ is helder, hij zou zo een boek van Syibelink kunnen voordragen zonder dat je mentaal gaat afhaken, de focus er op verliest, bij het eerste deel van het eerste hoofdstuk, zoals te doen gebruikelijk bij de luisterboeken van deze schrijver. Dat halen van het eerste deel van hoofdstuk 1 is voor Syibelink eigenlijk al een succesje. De meeste lezende mensen kijken niet eens meer naar de rug van zijn boeken, een gelezen achterflap is voor de uitgever al een klein succes, het telt zelfs al mee aangaande de lees cijfers. De praatshow gast spreekt net, als iemand die dagelijks werkt bij radio en of tv. Het publiek in de zaal zit er inmiddels mede door dit zalvende stemgeluid heel gedwee bij. De grote angst voor de anti-christ al na een paar woorden uit hun lichaam verdwenen.

VVA – Ik ben blij dat u hier tegen over mij zit, een droom komt uit. Dankzij mijn vele contacten in de onderwereld, de sponsoren van deze omroep, degenen verantwoordelijk voor sluik reclame en voor het plaatsen van reclame borden overal op en rondom elke camera en geluidsman, is het gelukt om u binnen te harken. Zonder deze hulp was het ons niet gelukt. Prijs daarom de heer, altijd met ,99 op het end. Hoe gaat het met u Anti?

Anti-Christ – Ik ben aan de beterende hand, helaas had een griepje mij te pakken, mijn arts adviseerde mij zelfs af te zien van dit exposerende gesprek. Niet alleen vanwege de kans op besmetting, de mogelijk consequenties die dit zou hebben voor mij, u en het talrijk opkomende publiek, maar ook omdat ik zo vreselijk nerveus was. Ik zag hier eerlijk waar tegen op als een rots in de branding opziet tegen de zee.

Van Voorbijgaande Aard – Dat is nergens voor nodig Anti. U bent hier in goede handen, onze omroep staat bekend om de extreem goede zorg voor al onze gasten, al bent u, op papier in ieder geval, intens slecht dan nog krijgt u van ons een vijf sterren behandeling.

Anti-Christ – Dat wist ik natuurlijk niet. Ik weet eigenlijk nergens wat van af. Een paar jaar geleden was er van mij en mijn takenpakket nog geen sprake. Weet u, voor mij en mijn hele leven is het uiterst belangrijk dat ik ter sprake kom, en blijf komen, want dan begint mijn leven pas opnieuw. Eenmaal daar moet ik in geen tijd alles wat er nu is leren kennen, en ook de dingen die er niet meer zijn terug uitschakelen, ophaalbruggen, brandstapels, lantaarn opstekers, kruisigingen, roeien met riemen, veelvuldig spietsen van misdadigers en dergelijke ambachten. Het is verbazend hoe snel sommige dingen uit de mode raken, zeker voor mensen zoals ik die maar eens in de zoveel eeuwen echt volop leven.

VVA – U bent een novice, nieuwbakken, in het moderne media landschap?

Anti-Christ – Ik ben een novice in alles wat er is, ik kan er pas wat mee als zoiets en ik samen komen in een verhaal. Ik, anti-christ, maak vaak gebruik van het openbaar vervoer zodat ik met heel veel mensen in contact kom las ik ergens in en dan is het ook meteen waar. Ik reis inderdaad met trein, tram, ferry, bus en taxibus overal heen. Daarvoor ging ik te paard of lopend. Dat doe ik nu nog maar zelden, paardrijden zelfs nooit meer. Het is voor mij belangrijk om al verhalend te leren leven in het huidige tijdstip, zodra anderen weten wat ik doe dan kan ik het meteen doen terwijl ik daarvoor maar een beetje voor me uit zit te turen te en wachten tot iemand mij iets laat zingen in een karaoke bar of een biertje bestel aan de toog in het kroegje voor zeer slechte mensen. Ik ben trouwens wel blij dat ik al heel snel heel rijk werd geschreven, voor ik er was had ik helemaal niks Aard, erg of niet dan.

Aard knikt, begrijpend, kijkt nergens meer van op. Hij heeft al zoveel moeilijke gasten in zijn show gehad. Dit antwoord opborrelend uit de mond van zijn gast klinkt meteen heel logisch.

VVA – Mag ik u een aantal stellingen voordragen en dan zegt u of u het er mee eens bent of niet, later stel ik u een paar Ja Nee vragen, is dat oké. Het is een vast onderdeel van deze live praat expositie, een stokpaardje, ik ben er aan gehecht.

Anti-Christ – Ga toch gerust verder met doen waarin u goed bent. Ik ben voor alles in, behalve praten in dat oude dode talen dialect, dat Frysk en zo, dan haak ik af, u publiek vast ook. Gewoon zoals nu, en doen wat u altijd doet dan is het goed, dat zeg ik ook altijd tegen mijn demonen stagiairs. Mensen kopen alleen de gewone grijze.

VVA – Goed, dan. Stelling 1. Mijn haat jegens de mensheid is zo groot dat ik deze soort rijdend, rennend, glijden, schommelend en vliegend op aarde zo snel mogelijk wil vernietigen.

Anti-Christ – Nee, zo denk ik er niet over, Ik heb niet het idee dat de mens zo slecht is als ik schijn te zijn en ook dat valt reuze mee, volgens mij. De mens kan ook prima zichzelf vernietigen daar hebben ze mij niet voor nodig. Mensen veroorzaken veel leed overal maar ja wat moet je anders de hele dag doen. Ik bedoel de hele dag naar de tv of een computerscherm kijken, formulieren voor invullen maken, brieven schrijven om mensen te sommeren iets te doen, lopende banden bemannen en dergelijke daar word je ook niet blij van, dat geeft zeker geen voldoening, lijkt mij. Je doet het omdat er niks beters voor handen is, nou als dan iemand je een duidelijke opdracht geeft aangaande het schieten op schuldige en of onschuldige mensen dan is dat in iedere geval even iets anders. De optie is aangemaakt en je maakt er gebruik van, zoiets als een vinkje invullen bij een enquête of sterren geven als blijk van waardering, dat deed je vroeger nooit en nu kun je er niet meer mee ophouden.

Van Voorbijgaande Aard – U ook al niet?

Anti-Christ – Zeker niet, een halve, kwart ster geven of helemaal geen, daar geniet ik intens van. Iedere dag trek ik er een paar mensuren voor uit zodat ik apps die ik nooit gebruik kan afkraken en restaurants waar ik nooit heb gegeten, theater shows nooit bezocht, albums nooit beluisterd, en Bam, een halve ster, nog wat teksten er bij, zoals u die ook wel eens inzet. Dan heb je met je leven op zo'n dag echt iets gedaan, meerwaarde gegeven aan je tijd op aarde.

De inmiddels opgedroogde borden jongens moedigden het nog lang niet opgedroogde publiek publiek aan hier enthousiast op te reageren, veel geklap en gejoel werd dwingend aanbevolen. Het publiek was hier wel voor te porren en deed meteen wat hun werd opgedragen. Luid applaus klonk op, en een hoor, hoor, hoor.

Van Voorbijgaande Aard – O, ja, hm, tja. Stelling 2. Als ik Christ zou ontmoeten zou ik hem meteen weer aan het kruis nagelen en zorgen dat ie nu niet weer opstaat uit zijn graf en dan intrekt bij zijn pa.

Anti-Christ – Niet echt, hij doet zijn dingetje, beetje zoals ik mijn ding doe, elk ons eigen padje naar het ultieme einde, hij gaat voor een happy ending en bij mij komt er echt een definitief einde aan, Ik ben niet zo van die series die maar eindeloos doorgaan, her beginnen en telkens dezelfde preken in een anders toonzetting en atmosfeer herhalen. Dus ik zou zeker, als het moet dan, hem, niet vrijwillig, zeker niet, na die dood door mijn geïnstrueerde hand de kans op wederopstanding ontzeggen, wat voor anderen opgaat ook voor de zoon van de baas, niet waar. Geen voorkeursbehandeling hier.

Van Voorbijgaande Aard – Helder antwoord op deze moeilijke kwestie.Stelling drie. Ik zou als ik technisch directeur was van eredivisie betaald voetbalclub Sponsor Voetbal Vereniging SVV een spits van mindere kwaliteit bij de selectie kopen omdat al mijn andere betere spelers geblesseerd zijn of gewoon niet goed genoeg voor ons, zelfs niet als zesde keus.

Anti-Christ – Ik zou niet alleen een slechte spits toevoegen maar een hele extra selectie halen van mindere kwaliteit De sponsor betaald toch wel, of eigenlijk u allen, winkel klanten, want u koopt die lampen, radio setjes, scheerapparaten, medische instrumenten en dergelijke met genoeg fondsen is het geen enkel probleem om vijftien spelers te halen voor een hele warme bank. Dat is ook leuker voor de technische staf, meer zielen, meer vreugd, niet waar, dat is ook zo voor de hemel en de hel.

VVA – Hm, u heeft echt overal verstand van.

Anti-Christ – Ja dat klopt, dat staat dankzij u inzet zo geschreven en dan is het inmiddels zo.

VVA – De laatste stelling en dan nog twee Ja Nee vragen. Iedereen moet meteen overstappen van groene energie naar mini kern energie centrales in eigen tuin of op het balkon, dat is de beste oplossing voor het naderend brandstof tekort voor in de tank van de economische motor.

Anti-Christ – Klinkt inderdaad als een puik idee, ik zie het al voor me, 'Meiske heb je de escent nucleaire energie centrale al aan gezet, want ik moet ogenblikkelijk een gat boren in de betonnen steunwand!' Hiermee kan iedereen die dat wil, dus iedereen, altijd blijven kijken naar zijn favorieten, en niks anders dan dat, de hele verdomde lange dag naar de radio luisteren, elke week minstens vijf concerten bezoeken, Het muziek plus theater heeft zijn eigen wat grotere atoom generator, De 24 7 economie is eindelijk weer rendabel en deze blijft onheus goed, en het is al zo'n ongelooflijk top systeem. 'Ik vaar er ook wel bij', deze mededeling heb ik heel vaak zien staan, meestal tikkie links in de marge, maar ook heel ver naar rechts, daar bij de levende reli-kwieën, De centralen en centrum rechtsen zien mij echter alleen als een nare minderheid, iemand zonder verblijfsvergunning, die komt voor de kluis inhoud en goede banen waarin zij zijn geleidt inpikken, als ook random verkrachten, moorden, plunderen en meer van dat naars, en dit terwijl ik een verblijfsvergunning bezit, heel veel zelfs, ik ben overal thuis waar men mij naar toe schrijft.. maar om terug te keren naar u stelling, om zo te blijven leven als u nu doet dan lijkt mij dat er geen andere optie is, thuis atoom splijten is de bom. Ik zou het eventueel zelf wel willen ontwikkelen, ik hou me in elk geval aanbevolen, als iemand mij daarheen wil vertellen dan zeg ik absoluut geen nee!

VVA – Tijd voor Ja versus Nee

Anti-Christ – Leuk

De zaal is doodstil, er komt zoveel anders denkende gedachten goed boven dat ze er beduusd van zijn geworden, vandaar ook dat Aard teken geeft voor een extra koude maar daarom niet minder heilige Wij water sproeibeurt, Dit keer zelfs met het immens krachtige Wij waterkanon. Rustig publiek is de doodsteek voor elke televisie praat show en het ego van de makers, er moet rumoer ontstaan. En zo geschiedde.

VVA – Ah, ze zijn er weer bij. Moeilijk publiek Anti-christ!

Anti-Christ – Vertel mij wat.

VVA – Anti-christ hier komt de eerste Ja Nee vraag. Nu je er toch bent, Komt het einde van de wereld zoals wij die nu kennen er aan?

Anti-Christ – Eh, lastig, hier moet ik even over nadenken. Kan ik de joker inzetten?

VVA – Nee.

Anti-Christ – Mag ik een hulplijn inschakelen?

VVA – Nee.

Anti-Christ – Oké , Ja.

VVA – Mooi, dan vraag 2. Ben jij daarvoor verantwoordelijk?

Anti-Christ – Nee.

VVA – Helder, wilt u nog ergens op terugkomen, zijn er twijfels gerezen over de antwoorden?

Anti-Christ – Nee, niet echt, ik kan hier wel mee leven. Het is goed zo.

VVA – Geef hem alsjeblieft een warm applaus, hier aan meedoen dat neemt wat van een mens. Het is niet zo simpel als het er uitziet. Dit vergt jaren ervaring voor je het concept vraag en antwoord begrijpt en dan nog het beantwoorden van dit soort vragen over prangende kwesties moet leren.

Anti-Christ – De kern van alles is zelf verzekerd overkomen, voortdurend zeg ik 'je bent zeker van je zaak, je bent zeker van je zaak, laat je niet zeggen dat het niet zo is want je bent zeker van je zaak!' Dit terwijl iedereen alles over mij wil weten, voor diverse onderzoeken en gewoon algemene nieuwsgierigheid, voortdurend hink ik op meerdere andere gedachten en dan toch weet ik 'het is zeker zo en niet anders'.

VVA – Laten we dieper in gaan op je toenemende populariteit in de media, met name de gelovige massa media en bijbehorende predikanten en dergelijk orerend volk, residerend op de lijn tussen goed en slechte gelovigen, zondaars en puike lieden. Hoe komt het denk je dat je steeds vaker wordt genoemd aangaande de vele kwalijke zaken die hier en nu spelen. De geruchten zoemend rondom de kunstbloemperkjes bij gebrek aan bijen.

Anti-Christ – Nou, de ene club heeft behoefte aan iemand die alweer de schuld op zich moet nemen voor hun eigen onnozele gedonder, Hoe meer er mis gaat des te groter de behoefte aan een koude kant, of een hete, een kant die verantwoordelijk is voor alles wat niet gaat zoals de ander denkt dat het moet gaan. Dan kom ik goed van pas, ik pas op elk goed potje als gemeen dekseltje, oorlogen, milieurampen, van die dingen die je zelf samen veroorzaakt maar waarvoor je niet wil boeten dan is daar de boeman, de boeteling, de naargeesteling, de mol in de missie club, de donkere geest in het duistere bos. De mens aan die ene kant die mij indien nodig oproept en aanwijst, zorgt dat ik weer een plek kan innemen rondom het front of bij de ingestorte kanaal brug, iemand voor bij drenkelingen vaag op de foto. Want zij doen immers alles goed, ze gaan naar de kerk, bidden, preken het goede en wijzen het slechte aan, zeggen wat je wel en niet moet doen en wanneer en dan gaat het toch mis maar dat ligt absoluut niet aan de inzet van de goede lui, ze steken immers hun mening onder stoelen en banken, ze stoppen de stekkers in de contacten, werken keihard aan de toekomst, ze pinnen, investeren, adverteren en reguleren er op los, ze doen hun stinkende best om het schip varende te houden ook al loopt het op de klippen, dat is namelijk de plek van bestemming, per abuis ingevoerd, een misser van de administratie, maar dat kan natuurlijk niet gebeuren, niet als je geld op de bank hebt staan, als de aandelen koersen, rente hoog staat op de spaar rekening, je verjaardagen cadeau geeft, ook een vergiftigd geschenk neem je in dank aan, het is onmogelijk dat de ellende die er is daardoor is veroorzaakt. Te goeder trouw zijn zij, en dan kom ik dus aanvliegen op de bezemsteel, met de drone, rijden door de muur van de gezinswoning in de familie tank, met de rammelende snel tram, vanuit de ondergrondse vanzelf en ik doe het allemaal, ik gooi de klomp in de machine, ik draai de productie in de soep, geef een waardeloze recensie, ik verpest het voor iedereen want dat is mijn taak als er heel veel tegelijk mis gaat. Zodoende ben ik er weer. Juist nu. De paus heeft mij hard nodig. De kerk heeft een inhoud van de kas steler nodig om eigen falen te verdoezelen, het gehuichel rondom alle altaren. Het maakt niet uit wat voor kerk of het nou de god kerk is of de daar uit geboren goud kerk er komt altijd de juiste anti-christ aankakken op het beste moment.

VVA – Hier heb je duidelijk lang over nagedacht.

Anti-Christ – Ik heb heel veel tijd om te denken als ik er weer ben. Ach, het is gewoon een simpele optelsom, ellende in overvloed, en daar ben ik weer, noodzakelijk en kwaad. Ik vraag hier niet om, ben er opeens, beetje zoals een kindeke wordt geboren terwijl het hele huis vol water loopt, Het breken van de dijk ligt ook niet aan het kindeke, weet je.

VVA – Ah ja, ik snap het. De problemen stapelen zich inderdaad wel op. Het is dat we net derde zijn geworden op de medaille spiegel anders zat ik hier waarschijnlijk met tranen in de ogen. Massa's make-up extra om mijn bleke huid er beter uit te laten zien in beeld. Gelukkig hebben we nog nooit eerder zoveel ere metaal bijeen gesprokkeld, ze, de spelers, maar ik keek naar de uitslagen aan het einde van de eerste en nog eens na de tweede week en dus was ik mede, waarschijnlijk hoofd verantwoordelijk voor dit succes, zonder mij hadden we met lege handen gestaan! Was er niet eens een olympische spelen georganiseerd.

Anti-Christ – Zeker weten, zo denk ik er ook over. Het is belangrijk iedere dag jezelf te zien in de aan de muur bevestigde spiegel zelfs al zie je eigen lijf en leden niet meer dan zit je er toch zo'n beetje in. Ik ben in den beginne ook zo vaag aanwezig, naast datgene waar de goeien zichzelf aan spiegelen, het beste van zichzelf zien en de rimpels, de wondjes, de boze blik en de kleine oogjes dat is mijn aandeel in hun zelfbeeld en daar moet ik op inspelen om te overleven.

VVA – Ik heb zo'n idee dat we dit onderwerp nu wel genoeg hebben behandeld. Vertel eens iets over je moeder en vader, we willen je eigenlijk wel beter leren kennen. Je bent minder beangstigend dan van tevoren gedacht, vooral die gedachten levend bij de redactie van VVA G1 Vandaag.

Anti-Christ – Ik had al zo'n idee, het lijkt me niet normaal dat camera mensen de hele tijd in een badje met Wij water de gasten en presentator filmen. Ik ben niet verantwoordelijk voor jullie almachtige vrees, beste kijkers, redactie leden en producers. U maakt ze zelf aan weliswaar op instigatie van wat ik zou noemen de grote angst machine, al tijdens de kinderjaren ingevoerd, aangelijnd, de invloeden van generatie op generatie via sprookjes en andere verhalen. Voor mij, vanuit mijn positie, bent u altijd bang, ik kom anders niet bij u voor, zonder de vrees ben ik niet levensvatbaar. Ik ben de bijwerking van de dagelijks geserveerde angst.

VVA – Je wilt de boodschap er wel inhameren. Ha ha.

Anti-Christ – Dat was ik ook niet. Dat spijkeren deden jullie zelf ook al. Het was jullie kruis en nagels, jullie jeugd held in dat lange moeilijke verhaal eens met zoveel overtuigend geweld aan de man gebracht, vooral die sekse. Die hadden ook het meeste baat bij deze held en de hele context waarin hij opereerde. Waarom denk je dat klein Neder Smægmå 12 provinciën had en geen 11 of 13?

VVA – Huh, ga jij nu de vragen stellen, Waar ben ik dan nog voor nodig! Laat dat. Ik voel me opeens vreselijk onzeker. Het kwaad treedt binnen toeschouwers, Geef me Wij water, gooi alles er maar over. Wacht Wacht, weg met die microfoon! Ja nu kan het, dompel me in het goede.

Anti-Christ – Ik deed niks!

VVA – Ik werd emotioneel dus je deed wel zeker wat, geheime boodschappen verzenden, met je straling via onderhuidse spanningen Slechterik, Wat zou je ervan zeggen dat ik je hier live op tv zou timmeren aan het kruis, nou?! Nou!

Anti-Christ – Onterecht en duidelijk strafbaar, mits je kan aantonen dat ik inderdaad via mijn onderhuidse berichten verstuur naar jouw emoties, daardoor je algeheel welbevinden verstoor. Het veroorzaken van emoties is trouwens geen strafbaar feit anders zouden alle schrijvers, journalisten, politici, toneelspelers, sporters en filmers nu in de bajes zitten, feitelijk iedereen.

VVA – Ik heb het idee dat we allemaal in de gevangenis zitten, in verstrijkende alleen door mensen ogen waar te nemen tijd, etmaal na etmaal je levensdagen weg strepen en laten sterven in de kop, een lange lijn van verveling en ergernis, elkaars geest bestoken met zinnetjes en regels, eindeloos vermaakt tot de dag komt dat je oog in oog staat met de uitknop.

Anti-Christ – Dat lijkt me de introductie van een lang en moeilijk verhaal Van Voorbijgaande Aard.

VVA – Dat zal ik niet ontkennen, gelukkig kan ik jou aanwijzen als verantwoordelijke voor alle ellende die ik en anderen aanrichten op ons zelf en anderen, met het verdedigen van onze eigen vaste baantjes en alsmaar reguleren van andermans wegen naar elders en verderop, dan weer terug naar huis, een hol vol stopcontacten, allemaal nodig voor het verwerken en maken van alle hoofdzaken en hun wagens vol bijzaken.

Anti-Christ – Dit heb ik allemaal niet veroorzaakt beste toeschouwers, waarschijnlijk zit er iets verkeerds in het Wij water en daardoor voel jij je zo onwel, neerslachtig en emotioneel instabiel. Misschien had je het eerst moeten testen Aard.

VVA – Ja maar, het was het goedkoopste ze zeiden dat het uit de buurt van Lourdes kwam! Het is er twee keer overheen gevlogen in de Jet uit China! Het zag er als echt uit. Ik word hier zo verdrietig van.

Het publiek in de zaal als ook de leden van de crew worden heel erg zenuwachtig, ze wiebelen onrustig op hun stoelen, beginnen schichtig heen en weer te kijken, krijgen instant ziekte verschijnselen, de camera man is van schrik uit zijn teiltje met Chinees Wij water afkomstig uit de Commer Cie Dynastie gesprongen. Een aantal mensen rennen in paniek naar de wc of uitgang, iemand begint te hyperventileren, eentje krijgt een infarct, anderen trekken haren uit van weer anderen, kortom er is voldoende rumoer op de tribuhne. Aard meteen in zijn nopjes, niet langer in mineur, de uitzending nu al een doorslaand succes.

VVA – Je pa, Je ma.

Anti-Christ – O ja, ik was afgeleid door de strubbelingen van het publiek. Zou je echt geen pauze inlassen?

VVA – Natuurlijk niet. Tijd is geld en geld is belangrijker dan al het andere op aard. Inclusief publiek lijdend aan goedkoop en aangelengd met vreemde elementen Wij water. Deze interventie was noodzakelijk om de kosten te drukken zodat de baten toenemen. Hartstikke economies verantwoord. Je Pa, Ma?!

Anti-Christ – O ja, nou mijn vader was een potlood venter, een echte. Hij werkte bij Bruinziel en Poot en verkocht op de straathoek van de Admiraal Haringwiek straat en de Hoognoodige Weg iedere dag potloden aan mensen daar naar op zoek, mijn vader had een vlotte babbel, heel veel mensen ontdekten dat ze zonder het te weten behoefte hadden aan potloden van Bruinziel en Poot. Hij maakte lange dagen, werkte wel 14 uur per dag, ik zag hem amper, maar gelukkig was hij wel heel vruchtbaar en daardoor had ik heel veel broers en zusjes zodat je nooit even eenzaam kon zijn in die barre tijden. Mijn vader had nog een voltijdsbaan, maar om mijn heen waren er meer werklozen dan nijvere goede ambachtslieden met het hart en de handen op de juiste plek. Ze waren ondanks dat gebrek aan werk allemaal wel heel vruchtbaar, niemand in de buurt had ook maar ooit een momentje eenzaamheid voor zichzelf en niemand anders. Er was altijd iemand die je de tranen uit de ogen mepte of er in. Soms had je zo'n dorst dat je ze meteen na huilen op dronk, water was schaars in die tijd. Het werd verkocht aan televisie zenders als Wij water zodat iedereen zich in landen met meer bezittingen zich altijd veilig kon wanen en denken dat ze gezegend waren en zo. Ik had zelf een paar druppels gespaard in een potje zodat als ik echt echt echt heel veel dorst had nog iets kon drinken. Jammer genoeg toen ik een keer zo'n enorme dorst had bleek dat alle tranen waren opgedroogd, gelukkig moest ik toen huilen en had ik toch nog iets.

VVA – Je Ma...

Anti-Christ – Moeder was een hardwerkende altijd zwangere huisvrouw. Ze was niet streng maar heel gewiekst, haar harde werk bestond vooral uit plannen en reguleren van alle huishoudelijke diensten, iedereen deed wel iets zodat zij kon vrijen en weer bevallen, we wasten met de hand, zetten sloten koffie, deden de vaat, maakten alle bedden op, zetten alles wat we hadden op de unieke plek waar het volgens ma hoorde, iedereen had zo zijn huishoud talenten en ma molk die tot het uiterste uit. Zij kon heel goed plannen en voortplanten, het is jammer dat we zo klein woonden anders hadden we thuis een fabriek kunnen beginnen met ma als directeur.

VVA – Heb je meer familie naast de stapels zussen en broers?

Anti-Christ – Natuurlijk natuurlijk, waar wij woonden behoorde iedereen tot een grote familie, in ieder geval was dat zo tot dat ene moment waarop Neusslijmvlies koorts de buurt trof en we allemaal drie jaar verplicht thuis moesten zitten in een zo goed als afgesloten cocon, deze werd van buiten af gereguleerd door een team van wijk oftewel huisartsen, alle behoeften die we hadden werden via de cocon in en uitgevoerd. Super handig maar we zaten wel echt boven op elkaar. Gelukkig was bewegen niet langer nodig, zelfs voor de ontlasting niet, deze kon door de huisartsen via de cocon en een stelsel van complexe lijnen vanuit de darmen en via een andere wijkarts via getransporteerd worden naar het grote riool. Drie jaar later was alles weer hetzelfde maar toch anders, de meesten mensen bleven nadien trouwens in hun cocon zitten, sommigen tot het einde van hun leven. Ze vonden het wel makkelijk om zelf niks te doen en de cocon samen met het team van wijk specialisten alles. Moeke was echter meteen terug de ouwe en sommeerde ons de draad terug op te pakken, we moesten weer schrobben, krabben, boren, bouwen, wassen, kneden, bakken, smeren, draaien en keren voor een perfect stromend huishouden. Weet je, onze Ma had slechts een kind gekregen tijdens die drie zeker voor haar zware cocon jaren, dit kind kwam tot stand door kunstzinnige inseminatie dankzij een vernuftige arts, een arts afkomstig uit donker Åfryka. Het kind heeft waarschijnlijk daarom ook dezelfde huidskleur als de dokter die haar hielp. Het bleek de laatste telg in ons nu complete gezin, pa heeft nadien besloten dat het genoeg was, nu zijn zaad zo raar deed was het echt klaar, hij wou geen blauwe, geel groene en of oranje kinderen op de wereld zetten. Kleurpotloden waren al moeilijk genoeg te slijten. “Mensen kopen alleen de gewone grijze” die les heb ik altijd onthouden, dat was er één om nooit te vergeten. Het kwam er altijd zo wijs uit, en hij zei het ook iedere dag, dat helpt ook wel voor herinneren. Doch ondanks alle strubbelingen had ik een gelukkige jeugd. Weet je nu genoeg.

VVA – Wat is genoeg. In mijn hoofd kan altijd meer kennis, ik ben net een super enorme computer, vol data over alles en nog wat, stel mij een vraag en ik weet altijd precies of ik het antwoord wel of niet ken. We hebben nu een beter beeld van je jeugd, maar wanneer is dan de transformatie begonnen van gelukkig kind naar de anti-christ.

Anti-Christ – Dat ging vrij vlot, moeke zei dat ze geen taken meer voor mij had, en dat ik nu een baan moest zoeken in de nabije omgeving. Ze had soms nog wel taken voor mij en ik moest daarom altijd oproepbaar zijn. Ik had in de Ontrouw, de waarschijnlijk wel slechtste krant van Neder Smægmå, een advertentie zien staan en die zochten een anti-christ voor onbepaalde tijd met gegarandeerd stevig inkomen! Ik heb gesolliciteerd en na een ellenlange door en door selectie procedure van bijna een jaar ben ik hun anti christ geworden.

VVA – Dat klinkt alles behalve raar. Je bent nu dus aan het werk?

Anti-Christ – Ja.

VVA – O. Heb je ook hobby's?

Anti-Christ – Zeker ik vind afwassen nog steeds heel leuk, daarnaast heb ik een vlog over water muggen, water muggen zijn enorm boeiende weze

VVA – Mooi, leuk. Afwassen, dus je hebt iedere dag een bak vol en dan ga je zitten luisteren naar de afwas klotsend in de machine?

Anti-Christ – Nee, nee, ik laat water lopen in een afwasteil, warm water, spuit er een kwak afwasmiddel in, lekker veel zodat het enorm schuimt, pak een borstel en een schuursponsje en dan schrob ik de vuile vaat schoon, daarna droog ik alles af met een vaatdoek en eenmaal droog zat zet ik alles terug op ongeveer zo'n plek waar moeke, het ook zou hebben neergezet. Opruim methodieken zijn erfelijk, zo is gebleken uit wetenschappelijk onderzoek bij tweelingen en drie of meerlingen, allen uit 1 ei, anders is onderzoek altijd ondermaats. Zonder tweelingen zouden we echt niks weten, maar dankzij deze groep weten we over alles een heel klein beetje meer. Dat allemaal door een eitje, en wat zaadjes!

VVA – Tjonge dat wist ik niet, en dit was de afwas methodiek van rond de middeleeuwen?

Anti-Christ – Nee hoor, dit is al een hele andere techniek dan moeke mij leerde, met moeke was het alleen langdurig schrobben en boenen in een gracht of voor de portiek met andere kinderen van de andere grote huishoudens met een houten emmer vol koud water eerst gevist uit die zelfde gracht. Nee, dit zo doen zoals net beschreven was 20 jaar geleden redelijk normaal.

VVA – Jeetje, zeker iets aankomen waaien uit het oostblok! Echt ik snap wel waarom mensen je gevaarlijk en eng noemen. Normale mensen gebruiken machines, doen dingen aan de stroom, ongeveer alles met een stekker is goed en zonder is dom, goedkoop, giftig en onderontwikkeld. Zoiets zouden mijn kinderen nooit mogen doen! Straks lossen ze er in op!

Anti-Christ – Al mijn demonen doen het ook, het is heel zen.

VVA – Ja, vast. Zen is pas zen als er der achter staat. Twee hobby's dus en hoeveel stagiaires heb je intern en extern in dienst om hun de kneepjes van het hele slechte vak te leren?

Anti-Christ – Momenteel maar twee. Meestal heb ik wel vijf assistenten nodig, er is dan ook ongelooflijk veel vraag naar mij en mijn angst opvang services, Dat kan ik niet meer allemaal alleen doen.

VVA – Hoe heten ze dan? Anti-christenen?

Anti-Christ – Nee, gewoon demon stagiair. Voor alle demonstraties van mijn kunnen maar dan door een ander uitgevoerd. Mensen voelen zich veiliger als ze het zelf veroorzaakte leed kunnen overhevelen op een ander nogal vaag individu. Het is altijd belangrijk er wel te zijn maar nooit echt aanwijsbaar daar, mensen moeten uitroepen 'Ooh het is de anti-christ weer!' Maar me nooit bezig zien met het doen van de dingen die ik toch al niet heb gedaan.

VVA – Snap ik nu wel, heb je marketeers in dienst gehad of zo?

Anti-Christ – Neen, dit was onderdeel van media training, dat was mijn taak thuis naast de afwas, de media te woord staan. Vader kon niet altijd, de kinderen waren vaak wat ondeugend en deden daarom wel eens iets dat tegen alles indruiste, met name de wet. Vader zelf heeft ook een tijdje inferieure potloden verkocht en toen kwam er iedere dag wel een club journalisten langs voor een dagelijkse conferentie betreffende de where abouts van die inferieure potloden, belangrijk nieuws in die dagen. De verhalen schreeuwers liepen er rood van aan. Menig bel is de klepel er door verloren. Terug roep acties hielpen niet, we stonden over en riepen heel duidelijk heel luid, kom terug naar pa inferieure potloden, kom alsjeblieft terug, dit kan zo niet. Hielp allemaal niks.

VVA – Ik heb een duidelijk beeld van je jeugd in eh. Waar was dit en wanneer?

Anti-Christ – Tweehonderd en dertig voor Keizer Sop, de Ware schepper aller dingen, in de sloeber wijk speciaal opgericht voor voor vruchtbare mensen zonder goed betaalde en standvastige dus zinvolle baan, de Persoonsgebonden Budget wijk in Galgenrad.

*VVA – O is daar de eerste revolutie niet begonnen, verantwoordelijk voor een oneindige reeks aan andere revoluties, waar we ook vandaag nog iedere dag van mogen genieten?!

Anti-Christ – Ja inderdaad, had eigenlijk ook zijn oorsprong rondom dat inferieure tekenwaar incident. De burgervader Heintje Albert had er ook één gekocht van pa. De punt brak af al na twee lijnen en de man was razend, Hij liet daarop zijn leger lukraak mensen oppakken en op het Burgemeester Mij Plein executeren via galg, rad of puntenslijper op mensen formaat. Dit was zo gruwelijk onrechtvaardig dat het de eerste revolutie veroorzaakte, Burgervader werd op het matje geroepen en overgeplaatst naar een andere kleinere gemeente, de familie van de slachtoffers kregen een excuus brief en dat was dan dat. Het leek niks maar het was slechts een teken voor wat allemaal nog zou komen, de ene na de andere revolutie, groter, beter, hoger en dieper, het is alleen nog wachten op de revolutie aller revoluties, die ene die alle andere overbodig maakt. Degene voor de Volutie.

VVA – Goh ik dacht dat we het alleen zouden hebben over al het kwaaie op aard, dat spul waar jij voor zorgt, maar dit is eigenlijk wel zo vermakelijk. Over vermakelijk gesproken het is tijd voor het spelletjes onderdeel, jij krijgt van ons een boekje met een Zwvædse puzzel en die mag je dan oplossen terwijl de camera jou blijft filmen tot je je hem af hebt of na tien minuten, al wat eerder komt.

Anti-Christ – Leuk, goede televisie, echt. Meen ik.

VVA – Hé, ik heb mijn roem te danken aan het ontwikkelen van de Ultra scroll marathon! Vergeleken daarmee is dit al bijna een Harry Potter film. We doen hier ons stinkende best om goede betaalbare televisie te maken voor iedereen die thuis zit en niet weet wat te doen in de hoofd gevangenis. Dat en de sponsor (Alle Zwædse Puzzels dot com) van ons praat programma heeft dit onderdeel gewoon nodig. We zetten maar liefst vijftien camera's in zodat het toch ergens op lijkt, meer dan een man en zijn puzzelboekje, werkt in principe net als voetbal, meer is ook echt meer.

Het publiek klapt waarom is niet echt duidelijk maar waarschijnlijk omdat de mannen in de buurt van de tribuhne, die met de elektronische borden het dwingend adviseren. De sponsor is ook heel populair, na afloop van iedere uitzending krijgen alle toeschouwers een gratis puzzel cadeau, en die is al helemaal ingevuld! Service van de zaak.

…

VVA – Start de Zwvædse puzzel muzak. Hier is de VVA studio muziek en show orkest BAAB onder bezielde leiding van dirigent Hubert von Karajajajajajan.

Een Versie van Rawhide (zie luister onder) https://www.youtube.com/watch?v=VJeBtHjqJz0

Blijf puzzel'n puzzel'n puzzel'n langs alle witte lege vakjes Blijf de vakjes vullen, Zwvædse! Op zetels, in bad, bed of op terras op kantoor of in de klas je wenst dat je alle woorden kent alles wat je nu nog mist een ander woord voor kist tot je een Zwvædse meester bent

Een A vier naar beneden? wat dan bij vijf naar boven vul ut in naar vermogen, Zwvædse!

Maak het alom ledige vol en woordjes van een zin Onthul en vul de vakjes in, Zwvædse!

Blijf puzzel'n puzzel'n puzzel'n al kun je niet eens puzzel'n Blijf al die woordjes maken, Zwvædse Je hoeft ze niet te snappen zolang de woorden erin passen Later puzzel je als een ware puzzelaar ben je een letter tovenaar als het zover is is het einde daar straks is de Zwvædse puzzel klaar

Een A vier naar beneden? wat dan bij vijf naar boven vul ut in naar vermogen, Zwvædse!

Maak het alom ledige vol en woordjes van een zin Onthul en vul de vakjes in, Zwvædse!

Jahaa, Vul de vakjes in, Zwvædse! Zwvædse....

Anti-Christ – Is het erg dat ik maar een woord met potlood vaag heb ingevuld na deze tien minuten top tv entertaiment?

VVA – Het is niet erg maar ook niet goed, je moet vaker puzzelen dan lijk je slimmer. Hoe meer spelletjes je speelt des te slimmer lijk je in de ogen van mensen die ook vaak spelletjes spelen maar met minder passie en gedrevenheid, het spel spelen en intelligentie zijn inmiddels zo goed als synoniem, omgekeerd ook geldig, spelers zijn dan slim en toeschouwers kijken er naar weliswaar zijn ze in die positie te werk gesteld door de organisatoren van al die spelletjes, zeg maar de roblox machinisten, aandrijf as van het grote geheel der spelen inclusief first person shooters die dan vrijuit op alle anderen mogen schieten binnen de context hun gegeven, het strijd toneel. Spelletjes winnen is zelfs nog beter voor perceptie van aanwezige intelligentie der buitenstaanders en mededingers, heb ik gelezen in Spel Internationaal en Daarbuiten. Intelligentie komt dan ook vooral neer op maken van 1001 spelregels en het organiseren er van op alle beschikbare en of beschikbaar gemaakte terreinen, meestal moeten alle anderen meestal druk doende met een ander verplicht spel dan wijken voor weer een andere eentje waaraan ze ook al niet kunnen ontkomen. Kortom ergens is iemand begonnen aan het begin spel en de rest is vanaf de geboorte gedoemd mee te doen, intelligent of niet dan.

Anti-Christ – Waarschijnlijk lag het daar aan ja. Passie voor Zwvædse puzzels moet ik nog ontwikkelen. Waarom maak je overal een preek van?

VVA – Het is de aard van het in een keurslijf gevangen beestje. Het zou nog steeds zo moeten zijn dat ik de vragen stel, toch.

Anti-Christ – Jij maakt overal lange verhalen van. Ik vertel gewoon over pa en ma, de armoedige omstandigheden waarin ik ben opgetogen en ik puzzel Zwvæds omdat dit programma is gesponsord door een bedrijf dat is opgericht om dit soort puzzels aan de mens te brengen en daaraan te verdienen zodat de eigenaar vastgoed kan kopen en die blokjes afgebakende lucht kan verhuren aan armere mensen die hun magere kost verdienen met aan de lopende band werken in een grote drukkerij waar onder andere puzzelboekjes worden gedrukt, amen.

VVA – Zo werkt werk nou een keer de ene club zet de andere levenslang in om aan hun lijf en leden te verdienen en de andere club dan weer een andere en zo voorts, net zoals de Smægmåånse eredivisie zichzelf in stand blijft houden feitelijk alleen maar omdat het mogelijk is gemaakt. Als iets er eenmaal is kom je er heel moeilijk van af, dan moet je daar weer een bedrijf voor oprichten, een sloop bedrijf voor ere divisies of zo. Het wordt tijd dat ik het formaat van de uitzending eerbiedig, er zijn nog twee vaste onderdelen. Puzzel en lied kan ik doorstrepen, de vraag over je ouders is gesteld, de stellingen zijn ingenomen, twee prangende vragen beantwoord, dan rest ons nog wvttk en de shoot out, in kader van de verplichte publieksparticipatie volgens de onlangs ingevoerde entertainmentswet.

Anti-Christ – De shoot out?

VVA – Eh ja, jij krijgt een pistool, een zoeklicht gaat over en langs de tribuhne en daar waar wij het licht stoppen zit dan iemand en daar moet jij op schieten. Het is even naar maar wettelijk verplicht, kunnen we niks meer aan doen.

Anti-Christ – Is het publiek daarmee akkoord gegaan?

VVA – Zeker het was hun keuze, ze hebben zelf de mensen gekozen die het voor ze hebben bepaald.

Anti-Christ – O, dan is het goed.

VVA – Eerst is er wat verder ter tafel komt, de liflafjes van iedere bijeenkomst waarin we zogenaamd niks belangrijks bespreken maar waarin de vergader en standaard compagnie hiërarchie naar voren kunnen komen, voor het voetlicht treden. Met twee personen is dit een beetje lastig, meestal zitten we hier met een clubje en dan maak je met gebruik van de wvttk duidelijk wie wie is en hoe belangrijk ze voor ons zijn.

Anti-Christ – Doen we toch alleen de shoot out. Doen we geen wvttk maar twee van die!

VVA – Goed plan. Het pistool graag, mijn waarde zeer laag geschoolde assistent. Dit schitterende wapen hebben we in bruikleen van het Smægmåånse Leger, de landmacht. Dank daarvoor, heel aardige geste, het bewapenen van de elite.

Anti-Christ – Handig zo'n leger, iedereen zou er één moeten hebben! Heel heilzaam.

VVA – Weet je hoe het werkt?

Anti-Christ – Pistool in rechter hand, richten, trekker overhalen?

VVA – Inderdaad, wel richten op de persoon in het licht graag, hand stabiel houden. De vorige keer werd het zo'n bloedbad, allemaal mensen in het duister geraakt terwijl aan het einde van de shoot out de uitgelichte persoon nog gewoon zat te appen. Eigenlijk gaat het vaak zo, mensen die wij uitnodigen voor een goed gesprek onder vele ogen bakken hier helemaal niks van.

Het zoeklicht gaat langzaam en zeker langs alle personen op de tribuhne, bij iedereen even blijven hangen alsof ze ondertussen worden gekeurd door een onzichtbare commissie, een shoot out VAR maar dat is natuurlijk niet zo, het is gewoon de wijze waarop de zoeklicht software is afgesteld. De mensen in het zoeklicht zwaaien enthousiast naar anderen elders te kijken voor de televisie, weer anderen kijken verschrikt op, sommigen schieten wakker, en dan uiteindelijk valt het licht op..

VVA – Hallo meneer

Bang!

VVA – Anti-Christ, wat doe je nu!

Anti-Christ – Ik schiet hem neer.

VVA – Ja maar hij moest zich nog voorstellen en iets over zichzelf vertellen en dan pas schiet jij! Dan zou deze nu naamloos gebleven man nog iets aan deze aandacht hebben gehad.

Ant-Christ – O, nou ja. Gelukkig mag ik het nog een keer overdoen.

VVA – Fuck. Okay, ronde twee van de shoot out.

Het zoeklicht gaat verder, naar de vrouw nu gebogen over haar ex man. Door naar de plek waar iemand zou moeten zitten maar die tijdens de eerdere consternatie rondom het Wij water is afgevoerd naar het hospitaal. Langs alle koppen van alle Tribuhnalen, Oost, Zuid, Noord en West en daar zit de volgende oogverblindende deelnemer aan de Shoot out. Een nette jonge deerne, fraai uitgedost, als je dan toch in beeld komt van de beste nationale omroep ooit wil je er ook extra goed uit zien.

VVA – Hallo, met wie hebben we het genoegen? Stel je zelf aan ons en de miljarden kijkers voor.

Ze stelt zich aan iedereen voor en zegt 'Mijn naam is Esmee'.

Bang!

Esmee zit nog even vrolijk stralend in beeld maar de man naast haar ligt levenloos in haar schoot.

VVA – Anti-christ?

Anti-christ – Dit schot leek me beter die man had al teveel misbruik van haar gemaakt!

Esmee – Bedankt Van Voorbijgaande Aard en Anti-christ dat ik hier vandaag zo duidelijk in beeld mag schijnen, mag ik nu ik nog zit in het zoeklicht even ordentelijk zwaaien naar mijn verre en nabij vrienden, goede collega's, de poes Klaartje, gekooide hamster Albert en mijn hele familie behalve oom Karel die is uit de gratie van de familie gevallen.

Anti-christ – Tuurlijk Esmee je hebt er recht op!

Dit was dan Van Voorbijgaande Aards G1 Vandaag met onze speciale gast Anti-Christ geef hem nogmaals een loeiheet applaus of ijskoude begroeting, het is maar net bij welk kamp u bent ingelijfd. Ik dank alle letterlezers voor hun inzet, liefde, genegenheden en gewoon voor u aanwezigheid op aarde terwijl wij er toevallig ook zijn! Hartstikke fijn dat wij dit voor u kunnen doen, u mogen entertainen, ik dank ook de crew voor weer een schitterende foutloze uitzending. Het is en blijft een genoegen om te mogen werken met dit team. Volgende keer zijn wij er weer dan vanzelfsprekend als vanouds met meerdere gasten om de grote ronde tafel. Ik wens u nu alvast een nijvere werkdag, vast inkomen en mede dankzij ons veel jolijt in uw vrije tijd.

Quién es el que oye, el que mira, el que respira, quién la consciencia, el significado, el álgebra. Matriz de los trinos, de las olas, que describe duendes, naufragios, ideas centradas, las que van y vienen, repetitivas, como las hojas de una arboleda.

Quién pinta, quién lo entiende, rellena el crucigrama y canta, esa canción que habla de lo suyo, del mar, de los reflejos. Quién, como un espejo silencioso, como un testigo, tú ausente, involucrado, pacífico, terrible, dueño de mí, dueño de las mil máscaras.

Dime, si yo sé que tanto esto como aquello son tu obra, por qué este afán de mío y tuyo, que más que tu obra esto es tu latido, tu ser manifestado, expresado, develado, cubierto, en esta perfecta sinfonía de adoración, de júbilo y mares embravecidos, de notas dulcísimas: aquí, sin mirarte, pretendiendo mirarte en no sé qué misterio y estás bañado en luz frente a mis ojos.

Je me déteste de ne pas avoir fait la paix avec ça.

Que ces souvenirs viennent me frapper me disant, tu ne vaux rien, tu seras oubliée sans problème. Causer de l’inquiétude à ma famille, c’est pire que tout. J’ai l’impression de prendre la place que je n’aurais pas dû prendre.

Darby me rassure d’un côté, je ne suis pas la seule à pleurer pour des souvenirs ridicules. “Ah mais si on offre un appareil photo à Ayu, il faut offrir la radio CD [qu’on a refusé] à Laska”. Mais je dois inventer ce genre de chose, n’est-ce pas ? Ou exagérer, c’était juste une fois comme ça, n’en fait pas une montagne. Et Darby est un personnage inventé, enfin.

Les souvenirs prennent une vie propre, une intention qu’il n’y avait pas, ou pas comme ça. Il n’y avait pas, d’intention. Tu vois, ce n’est pas le pire scénario, tu ne pourrais pas passer à autre chose ? Qu’est-ce que tu attends, qu’ils soient parfaits ? Ou est-ce que voudrais juste qu’on me croie ?

Dans mon entourage, on cherche juste à passer à autre chose, ou l’on ne me croit pas, et je préfère écrire qu’en parler et vomir toute cette bile inutile, destructrice, datée.

Autant de souvenirs négatifs, ce n’est pas normal. Je ne me sentais pas bien tout le temps. Au collège, avec le bullying, évidemment. Et ce qui semble un détail pour nombre de gens. L’humidité de la bruine constante. Le chauffage toujours trop bas. Ne pas arriver à m’endormir, terrifiée, des années et des années durant. Les vacances en montagne, entre soi, et chaque soir ce froid qui me glace, que je ne supporte toujours pas.

Voir les vieux gréements passer le long du fleuve à côté d’un champ qui pue, qui pue, qui pue. On peut s’en aller ? Non, on va passer des heures ici. Camper en Bretagne et l’odeur du lisier pas loin.

Tu sens les petites fleurs de cet arbre ? Non, je ne sens rien. Je ne sens que les odeurs très fortes et qui me dérangent. Les bons souvenirs se transforment, quand je vais encore moins bien, en mauvais. Caresser les chats devient angoissant, je ne m’en occupe pas bien, je suis impatiente, je n’en fais pas assez.

Il suffit de ne pas y penser, voyons. De se concentrer sur le positif. De respirer. De compter 5-4-3-2-1.

Moi, pour penser à autre chose, je regarde des séries…

Je suis tombée par hasard sur Love Life via Netflix. Une série avec Anna Kendrick ? Let’s go !

Je pourrais dire que Netflix a d’abord lancé la deuxième saison SANS Anna Kendrick (scandale!), que je trouve cette actrice choue même si je ne l’ai vue que dans Twilight et le truc avec les chorales chelous. Mais allons droit au but.

Il y a tout un épisode sur l’héroïne Darby à 14 ans, qui se prend un méga râteau et dont la mère a des paroles si maladroites qu’elles en sont rudes. Retour à sa vingt-trentaine, où elle va voir une psy parce que son mari profite d’elle. Ladite psy lui demande de réfléchir à pourquoi Darby pense ne pas mériter d’être aimée. Premier coup de pied dans ma face.

Ensuite, sa mère vient l’aider après une appendicite, est envahissante et self-centered, et elle propose d’aller passer du temps ensemble… Chercher un matelas pour son fils/le petit demi-frère adoré. Darby se retrouve à pleurer en disant que personne ne lui a jamais acheté de matelas.

Pourquoi je me retrouve à pleurer avec la Darby de 30 et de 14 ans, qui n’avons pas pu régler une fois pour toute, merde de balai à chiottes, ces failles ridicules de se sentir moins aimées, pas considérées voire carrément oubliées ? Pourquoi quand je raconte des trucs comme ça, c’est en plus aujourd’hui encore, minimisé ? “Je ne m’en souviens pas” (zut), “tu exagères” (évidemment).

C’est super pratique maintenant que la phrase “Tu es folle, ma fille” est devenue vraie. Une belle prophétie. Dans le mille, quelle ironie. La souffrance est une folie, une exagération. Les faits sont “ton interprétation”, encore presque vingt ans plus tard.

J’ai souvent des souvenirs avec beaucoup de contexte, assez précis. Pas celui-là. Je me souviens juste qu’on était autour de la table. Qui était là ? Toute la fratrie, une partie ? Qui s’en souvient ? J’ai envie de rire jaune à cette question. Je ne sais pas ce que j’étais en train de dire, probablement un reproche.

C’est un gros défaut, je retiens tout dans ma mémoire, je retiens tout ce qui me fait douter de ma sécurité, contre la personne. Et je ne sais pas me taire, être discrète, enfouir.

Je ne sais plus quel âge j’avais. J’étais déjà grandie, 15, 20 ans ? Je comprends pourquoi je ne me souviens pas de ce que j’ai dit avant, tellement la réponse semble disproportionnée. Qu’est-ce qui s’est passé ensuite, ai-je réagi ? Je n’ai aucun souvenir, et je déteste ça.

J’aime avoir raison sur les faits et qu’ils soient détaillés, contextualisés, donc incontestables. Peut-être que c’est ma façon de garder le contrôle. Peut-être que c’est pour me dire que je ne suis pas folle.

It's a strange thing but ever since. M pointed it out, I've noticed that E hasn't introduced me to her friends while I have introduced her to mine. I guess I feel a little bit sad by that because it feels like I'm being excluded even though I get that that's the issue and it's not anything that E is doing. It does kind of suck though and I would at least hope that she tries to introduce me to her friends. Even if not a routine thing. It would be nice for me to at least be able to meet them because I guess it kind of feels like they're being hidden away for some reason.

会社で仕事をしていると、清掃の人が毎日きっかり16時に入ってくる。 俺の後ろを掃除機が通るので、邪魔にならないように体を細くする、あの独特の動きが、いつの間にか身体に沈殿している。 掃除をしている人の前では、人は体が細くなるのだ。

清掃の人がいなくなるまで、メインの業務に戻るだけの集中力は無く、 机に転がっていた、自分のではないボールペンに名前をつけてみることにした。 ボールペンには「貴文」と名付けた。

頭の中で「やっぱりマイクにしようかな」と別の名前を考えかけたあたりで、もうこんな時間か、という顔をしながら上司がこちらへやってきた。 たまたまではあるが、貴文のそばに早速人が寄ってきたことになる。

名前を持った物体は、持たない物体より、ほんの少しだけ質量を持って、その重さに引き寄せられる。 もしそこに質量に加えて、それ以外の意味まで持って来れば、神社のように、人が集まる場所として機能するだろう。

そんなことを考えていたら定時になったので、 「明日まで忙しい感じすよね、お疲れ様でした」と言ってビルを出た。

街が生きているんだか、すでに廃れた後なんだか、よくわからん場所だなと改めて思いつつ、 今日は肉が食べたい気分だったので、スマホで調べた2,000円以内で食べられるステーキ屋に入った。

入口は寂れていて一瞬ためらったが、肉を食べたい欲求が勝った。 中に入ると印象はまるで違い、ファミレスのようだった。 学生や家族連れが多く、入口との落差に驚きつつ、次から通う店のリストに入れることにした。

ハンバーグもあったが、最初から決めていたステーキを頼んだ。 ナイフ置きが最初から置かれていて、手持ち無沙汰になるたびに貴文のことを思い出しながら、ナイフ置きを触っていた。 ナイフ置きには、思ったよりもしっかりした重さがある。 通うようになったら、こいつにも名前をつけようか。 そんなことを考えているうちにステーキが運ばれてきた。

ステーキを食べているときは、ただステーキを食べているだけなので、細かい描写は覚えていない。 1,600円のステーキで、きっちり1,600円の味がした。妥当だな、と思ったことだけは覚えている。

隣の席から夫婦の会話が聞こえてきた。

「あの子また外で全裸になってたぞ。ちゃんと注意しないと」 夫が言う。 「そんなこと言ってもねえ。噴水の近くなら服を脱いでいい、みたいに思っちゃってるみたいよ」 と妻が答えた。 なぜか他人事のような口調だったが、夫にうっすら助けを求めているようにも聞こえた。

会計を済ませて外に出ると、夜の空気がいつもより少しだけ暖かかった。 もう桜が咲く頃なのかと思った瞬間、そういえば去年、梅をゆっくり眺める時間を作りたいと思っていたことを思い出した。 けれど寒さの厳しい季節のあいだは、自分の体を温めることで精一杯で、結局今年も梅の存在を忘れてしまっていた。 来年こそは、梅をじっくり眺める時間をちゃんと設けようと思う。

Freundinnen & Freunde der Weisheit! Unsere Persönlichkeit ist nicht in Stein gemeisselt. Wir können sie formen, an ihr arbeiten. Aber sie verändert sich nicht über Nacht.

Viele Menschen wünschen sich, gelassener, gewissenhafter oder kontaktfreudiger zu sein. Die psychologische Forschung zeigt: Unsere Persönlichkeit ist formbar – aber nur bis zu einem gewissen Grad. Zwar bestimmen genetische Anlagen zu einem grossen Teil, wie wir ticken. Doch auch unser Umfeld, unsere Erfahrungen und bewusste Entscheidungen prägen mit, wer wir sind – und wer wir werden können.

Psychologinnen und Psychologen unterscheiden dabei fünf zentrale Persönlichkeitsmerkmale: emotionale Stabilität, Extraversion, Offenheit, Gewissenhaftigkeit und soziale Verträglichkeit. Diese „Big Five“ sind keine festen Kategorien, sondern Kontinua – man kann also durchaus an einer Eigenschaft arbeiten, ohne sich grundlegend zu verändern. Studien belegen, dass gezielte Übungen wie Tagespläne, kleine Mutproben oder sogenannte Wenn-Dann-Pläne (z. B. „Wenn ich auf der Party allein bin, spreche ich jemanden an“) dabei helfen können, gewünschte Eigenschaften zu stärken. Voraussetzung ist jedoch: Die Veränderung muss aus einem inneren Antrieb heraus erfolgen – nicht aus gesellschaftlichem Druck.

Besonders gut lassen sich Eigenschaften wie Extraversion oder Gewissenhaftigkeit beeinflussen. Andere wie Offenheit oder Verträglichkeit sind tiefer verankert – oft durch kulturelle oder familiäre Prägungen – und lassen sich nur schwer und meist nur mit Unterstützung verändern. Entscheidend ist dabei weniger der Wunsch nach einem Idealbild als vielmehr die Frage: Was tut mir gut? In welchen Situationen möchte ich mich anders verhalten – und warum?

Letztlich geht es nicht darum, sich neu zu erfinden, sondern sich besser kennenzulernen. Persönlichkeit verändert sich nicht über Nacht, sondern schrittweise – ähnlich wie ein Muskel, der durch Training wächst. Und sie verändert sich nachhaltiger, wenn Entwicklung und Selbstakzeptanz Hand in Hand gehen. Wer sich unter permanentem Optimierungsdruck verbiegt, läuft Gefahr, sich selbst zu verlieren. Veränderung braucht deshalb mehr als Methoden – sie braucht Mass und Sinn.

Denkanstoss zum Wochenbeginn

„Die Freiheit des Menschen liegt nicht darin, dass er tun kann, was er will, sondern dass er nicht tun muss, was er nicht will.“ – Jean-Jacques Rousseau (1712–1778)

ProductivityPorn-Tipp der Woche: Den Arbeitsplatz organisieren

Ein unaufgeräumter Arbeitsplatz kostet dich nicht nur Zeit beim Suchen von Unterlagen, sondern wirkt sich auch negativ auf deine Konzentration aus. Sorge für eine klare, aufgeräumte Umgebung, um produktiver zu sein.

Aus dem Archiv: Feynman-Methode und Mini-Essays

Wenn ich etwas Neues lerne oder mich für ein Thema interessiere, greife ich auf eine Methode zurück, die sich über die Jahre bewährt hat: Ich mache Notizen in meiner Notizbuch-App, und oft entstehen daraus Mini-Essays. Diese Mini-Essays sind nicht nur eine Art, meine Gedanken zu ordnen, sondern dienen mir auch als Grundlage für spätere Blogbeiträge. Sie helfen mir, meine Ideen zu strukturieren und mein Verständnis zu vertiefen. Doch was passiert, wenn man diese Methode mit einer der effektivsten Lerntechniken kombiniert, die es gibt – der Feynman-Methode?

weiterlesen …

Vielen Dank, dass Du Dir die Zeit genommen hast, diesen Newsletter zu lesen. Ich hoffe, die Inhalte konnten Dich inspirieren und Dir wertvolle Impulse für Dein (digitales) Leben geben. Bleib neugierig und hinterfrage, was Dir begegnet!

---

EpicMind – Weisheiten für das digitale Leben „EpicMind“ (kurz für „Epicurean Mindset“) ist mein Blog und Newsletter, der sich den Themen Lernen, Produktivität, Selbstmanagement und Technologie widmet – alles gewürzt mit einer Prise Philosophie.

---

Disclaimer Teile dieses Texts wurden mit Deepl Write (Korrektorat und Lektorat) überarbeitet. Für die Recherche in den erwähnten Werken/Quellen und in meinen Notizen wurde NotebookLM von Google verwendet. Das Artikel-Bild wurde mit ChatGPT erstellt und anschliessend nachbearbeitet.

Topic #Newsletter