If they are actually going to go through with the farce of renaming Lake Ontario; perhaps it should be named something relevant to him:

https://vimeo.com/1219281812?share=copy&fl=sv&fe=ci transcribed trauma

Inbetweeners Part 7- Interloper's Gifts

The Interloper was puzzled that more sentient beings didn't tap into magic in this multiverse. In fact, he discovered that the majority of magic was tied up in a monopoly known as “The Weave.” Essentially, Mechanus controlled the laws of magic, limiting only certain entities to accessing magic. Primus would essentially allow deities to have access to magic and act as middle-men between their magic users and Mechanus itself. Of course, older entities, and many independent beings had their own ways of tapping into magic/energy, but the majority of formal spells and spell casting were part of this monopoly. However, the Interloper discovered there was abundant magical energy all around that simply was not tapped into because of how the planes had been arranged. Inbetween planes there was constant metaphysical “motion” which created a sort of friction. This friction could be tapped into for energy, as a potent and nigh inexhaustible source. Hence, the Interloper developed “interplanar flux” as a source for spells. Since hew as new to this multiverse and its rules, the Interloper was experimenting with crafting custom spells. Simply tapping directly into interplanar flux without some modulation would surely fry a mortal if not transform them into something horrific. So, he came about with his first batch of spells. I meant to develop these more, but the campaign ended up going in a different direction.

The Interloper's “spells” are essentially abilities that can be used once per long rest. Any sentient being can be gifted these spells, they need not be a magic user. So let's look at each spell:

Spell- Destabilize

A target creature touched takes 3d6 damage. They must then make a constitution saving throw DC (Prof + casting skill + 8). Failure and they take 3d6 damage each turn. Immediately their physical form starts to roil and mutate in a chaotic, uncontrollable fashion. They continue taking the damage each turn until they make a successful saving throw. They must make a wisdom saving throw (same DC) to take any actions on a turn they fail their con save, meaning they use will power to force their shape to cohere enough. Any creature killed by this attack becomes a gibbering mouther hostile to the players. Powerful creatures become greater gibbering mouths. https://www.5esrd.com/database/creature/gibbering-mouther-massive/

This one is fun but not effective against higher level entities who can easily pass the save or have so many hitpoints that the 3d6 is meaningless. When Zariel made a deal with the Interloper and he flooded her with gifts, her casters began using this ability in mass. It could wreak havoc behind enemy lines as foes turn on each other when they become gibbering mouthers.

Spell- Undo Wounds

May cast on self or other single target. Any damage, physical, or magical ill effects taken at the last minute are undone. However, roll 1d6. If one, finger of death is cast upon them DC 20. If 6, the character gains extra temporary hit points equal to their HP total (up to 100). Otherwise spell works as normal. If Finger of death kills them, they come back as undead equal to their level in ferocity.

This spell is extremely overpowered. If I was going to adjust it, I'd remove the temporary hitpoint boost on a 6 because its overkill. I'd also make it from a finger of death to something more damaging. The players have used it a number of times and been lucky enough to never roll a one. Undoing all ill effects from the last minute is massive in the 5e universe, since that's 10 rounds in a battle. A player can be unconscious, blind, diseased, have their mind wiped, poisoned, cursed, etc and suddenly be back to full, normal health. Zariel's forces were seen employing this spell on the battlefield, but they always had casters nearby in case it failed to incinerate the undead that comes. 1/6 chance isn't bad by infernal standards. Essentially, if you have 100 soldiers, the next batch would be 83, then 69, then 58, then 48, and so on. It becomes an infinite series with your initial point as 100 and a common ratio of 6, so 100 soldiers become 600, or a x6 force multiplier before they've all become undead. But yeah, I'd say this was one of the most busted spells the Interloper created.

Spell- Time Duplicate

A perfect clone of you is created to fight. The clone lasts for as long as you concentrate, up to a minute. It has all of the abilities and items you have access to. Roll 1d6, on a 1, the clone is diametrically opposed and will attack you. On 6, you get an extra duplicate and roll again. This spell may draw attention of outside forces as it damages the Weave.

This spell is objectively the most powerful, so I had to add in that it draws the attention of outside forces, specifically the Protectors of the Weave. Essentially, anytime it is used the Protectors will come investigate the location it is used, maybe not immediately, but at some point, so it kind of burns that location. Also, if the 1 is rolled, the clone may leave. I decided to make the clone on a 1 permanent. It's only happened once, and it was killed quickly enough that the players didn't need to worry about it. Uzo, the Hobgoblin Samurai used it a couple of times. He named them Twozo, Threezo, etc. During a particularly epic boss fight in The Torment, Uzo used it for the first time. His duplicate had three grenades on him, and Uzo gave him his three grenades as well. The duplicate then pulled all six pins and bear hugged on of the enhanced Nycaloths they were fighting that had 50 hitpoint regeneration, doing enough explosive damage to kill it in one swoop. Fun spell, but needs narrative limitations to not be exploited too much.

Spell- Ouch Ball

Create a sphere 6 feet in diameter of swirling metaphysical blades. You can control its motion, it moves normal speed of a player. Anything in the same space as the sphere takes 1d6 + 4 melee attacks, +10 attack modifier 2d6 damage each as the shards tear them apart. Player must make a wisdom save if distracted or injured. If failed, the ball explodes, hitting everyone in 30 foot radius with attack.

This one never got used but I think it would've been fun to take out large mobs of weaker units or chewing up a larger, stronger enemy. So assume an average of 7.5 attacks dealing an average of 7 damage each, it gives around 52-53 damage per turn assuming all attacks hit. Pretty potent in the early or midgame. The only downside is if you lose concentration it explodes, and can do a lot of friendly fire damage. At lower levels it could go from helping to crush a boss to killing your entire party.

Spell- Augment Weapons

Target player’s weapons become enchanted. Roll 1d6 to determine the effect: 1- The player cannot put the weapon down. Any damage the player deals is also dealt to them as the weapon drains blood from them. 2- +2d6 fire damage, (4d6 on critical and target catches fire) 3- +2d6 cold damage (4d6 on critical, character freezes solid if save fails) 4- +2d6 radiant damage (4d6 on critical, character blinded if save fails) 5- Triple attack (if bow, three arrows shot out, if melee, two spectral copies appear, trippling the damage) 6- Weapon comes to life and acts on its own accord. Roll for alignment. Lasts for 1 hour.

This spell ended up being much more powerful than I intended. A ranger in our group had it, and they kept getting 5s. It was really the triple attack that was most busted, I didn't really think through what tripling damage output would do. Also the player just ended up being really lucky with rolls. 2-4 were just decent buffs and even a 6 wasn't as good as a 5. Also the 1 hour duration is a little ridiculous, I probably should have made it one minute. Ah well, it was pretty fun. The ranger, Thogg, eventually retired and along with him this spell.

Spell- Summon Unlikely Ally

Summons a creature from somewhere in the multiverse. Creatures must succeed a wisdom save or serve the player faithfully until spend ends or they are dispelled. If they succeed, they may act on their own accord. The level should be roughly scaled with player level. Type to be determined (roll 1d20):

1-2: Undead 3-4 Elemental 5-8 Aberration 9-10 Ooze 11- Beast 12-13- Monstrosity 14- Construct 15- Fiend (devil or demon) 16- Celestial or Fey 17- Humanoid or Giant 18- Dragon 19- Player instead is summoned by something else 20- Far Realm Horror is Unleashed

Creatures last for up to 1 hour unless killed or dispelled earlier. Far realm horror can’t be controlled and is permanent.

This is a super fun spell that we only saw used once or twice because the player who had it quit the campaign. They summoned it when they first scrapped with agents of the Protectors of the Weave, and whatever they summoned ended up killing one of the agents. I think it may have been an Otyugh since the players were level 5 or 6 around that time but I'm not positive, this was years ago. The RNG on this spell is crazy—summoning a dragon in the middle of a battle is fun. Also, the more powerful the creature, they more likely they are to pass the wisdom save. I think legendary resistance would be a straight up guarantee. So imagine the players towards the end of the game manifesting a pissed off Solar. Just a fun injection of chaos into an encounter. If they ever rolled a 20 I would've definitely dropped something really nasty, like a Neh-thalggu or Star Spawn Mage into the encounter.

Spell- Cosmic Curse

Target must make a wisdom or con saving throw or face effects based on 1d6:

1- Latency Error: Dex is reduced to 2. -5 to all attacks. Last in initiative order. Only takes action every other turn. 2- Unlucky: Disadvantage on everything 3- Paper Skin: All damage taken is doubled. -5 to AC 4- Manic Rage: Creature attacks random target near them, ignores any threats and doesn’t stop attacking until all targets around them are dead. 5- Brainrot: Intelligence/Wisdom/Charisma are reduced to 2. Can no longer communicate or understand what is happening around them. 6- Rubber and Glue: Reroll and curse instead is placed on caster. If a 6 is rolled again, roll again and both caster and target are cursed. If third 6 is rolled, everyone in 30 foot radius is cursed. If 4th roll is cursed, space time rips…

Spell lasts HD of caster + 2 rounds.

This one was also never used. 1/6 chance it backfires, which is fun, and 1/216 chance it backfires on everyone in the group. A 5 is just feeblemind, essentially. Actually looking at this again, some of these curses are pretty brutal. Latency error kind of makes an opponent useless. Disadvantage on everything is like reverse foresight. Paper skin would be exceptional for taking out a tough enemy quickly. Imagine cutting an ancient red dragon's hitpoints in half essentially. This would've been fun, too bad it never got used.

Spell- Jackpot!

Roll 2d20. Multiply the results times the players hit dice. So If the player rolls at 5 and a 10 and is level 3, the result is 150. Treasure appears that value of gold. Any 20s also give a special item with the treasure. If a 1 is rolled, the creature whose treasure this is being robbed from is also summoned along with the treasure (probably a dragon).

This one was also never used, and became obsolete pretty quickly. By mid campaign, the players had access to an arbitrary amount of funds, really whatever they needed.

Spell- Bloodlust

+2d6 necrotic damage to melee attacks, target heals equivalent amount. Lasts one hour. Roll 1d20 when cast. If 20, deals 6d6 necrotic damage and heals as much instead. If 1, the player becomes undead (equivalent to current level).

Barbarian uses this one. A nice little buff, but nothing too crazy.

Spell- Battle Psychosis

+2 extra attacks per turn. Must make Wisdom save each turn (DC 13) or attacks targets at random. Spell lasts as many rounds as the character has hit dice +5 or until combat ends, whichever is first. When it is over the player loses consciousness for 1 hour.

This one was never used, but it would make a melee fighter absolutely terrifying. Giving a raging barbarian 2 extra attacks per turn could bring the total up to five with frenzy. A high level fighter action surging could get... 12 attacks in a turn if my math is correct? Either way, super busted. Probably good I didn't give this to one of my melee fighters.

Spell- Defensive Matrix

Roll 1d20 and gain x5 that as temporary hit points for 1 minute. On a 20, the 100 hp lasts for an hour and regenerates 5 per turn. On a 1, gain no temporary hit points, your armor class is reduced to 5 and you take double damage for 1 hour.

Barbarian got this one and uses it regularly. That plus half damage while raging makes them an unstoppable tank. Players recently killed the Tarrasque and the Barbarian was the only one to take damage, tanking all of its attacks.

Spell- Clubbermeister

You spawn a temporary, 4 dimensional club. This club is incredibly dense, but to you feels light as a feather. Its base damage is 3d8 + double strength modifier. However, each time you successfully hit a target, it has a ⅙ chance of shattering. When it shatters, you take 6d8 force damage. On a natural 1 it automatically explodes.

Never used this one. Would be nice, though dangerous, for a lower level player. Even for a high level player, doubling the strength modifier is pretty good. The players have such powerful artifacts at this point though that they would never use the spell.

So that's all of the ones originally drafted. The overall theme is that the Interloper is manipulating reality, so as a result his spells are far more powerful and dangerous than normal spells. If I was going to do it all over again, there certainly would be some balancing changes and also I'd probably sharpen a few of the drawbacks. But hey, the spells being a little busted really worked for the overall theme of this campaign. The Far Realm is... the Far Realm. The Interloper also crafted a number of items on the fly, but I didn't write most of those down.

Oh and I just remembered, one of the players asked to be part plant and they now heal from radiant damage. That ended up being super busted because they can just use a cantrip that deals radiant damage to heal. Also pretty funny when they fight celestials.

Troy Story 5.1

vertaald uit het varkenslatijns via de engelse vertaling door Van Voorbijgaande Aard in coöperatie met Goochel Globale Taal Transformatie, waarvan spijt. Dit als voetnoot bovenop dit stukje indrukwekkende pulp literatuur, maar wel gebaseerd op ware feiten.

Bij de zandbak nabij de grote poort van Troje stonden Vergilius en Van Voorbijgaande Aardappel Hoofd samen te spelen, dat wil zeggen Van Voorbijgaande Aardappel Hoofd liet zich gebonden aan gevlochten touw door Vergilius door de zandbak slepen terwijl die riep “Sterf misdadiger, illegaal, vuile Griek, jij ploert. Nooit zullen jullie Troje weer vernietigen zoals best wel vaak is voorgekomen, eigenlijk de gewoonste zaak van deze wereld is. Stik jij, in dit door de goden ingezegende zand van dit door Godenzoon Cruiiijf opgerichte speelcourtje', op dat moment glipte Van Voorbijgaande Aardappel Hoofd uit het touwtje. Meteen sommeerde Vergilius actie, hij riep naar zijn kompanen ReXVII en Hem Lap LEDlicht, (het eerste oplaadbare licht van ver voor christus en bijpassende dom jaren, het werd opgeladen dankzij zonnencellen van het merk RaRa, de uitvinder was Ingenieur Zonnenbloem, een almachtig kundig man en dankzij die vindingrijkheid en zijn contacten met het buitenaardse rechter en linkerhand van de Trojaanse macht).

Hem en Rex werden richting Aard gegooid waarna een heftige strijd werd gesimuleerd, na lang soebatten won Van Voorbijgaande Aardappel Hoofd het pleit en wist daarna op slinkse wijze te ontsnappen aan de wrede hand van de kleine Vergilius. Waarna de jongen in huilen uitbrak, en Aard spoorslags terugkeerde naar het zandbak frontje. Hem Lap LEDlicht en ReXVII keken verbaasd, geen van de speeltjes waarmee de jongste telg van het Vergilius Vergilius gezin kon hun spelleider waarderen, hij was vals, gemeen, manipulatief maar ook slechts vijf jaar jong en kind van het hoofd administratie, waterhuishouding en oorlogsvoeding van de stad Troje. Vergilius droogde zijn tranen, hij raapte zijn speeltjes bij een, klaar om thuis zijn huiswerk te doen, voor de vakken Varkenslatijn, Wapenkennis en Klieren voor Gevorderden. Net op dat moment liep er een in vodden uitgedoste maar zeer fit ogende kerel aan ze voorbij, richting de poortwachters met in zijn handen een bericht van groot belang voor Stad Troje.

Vergilius ging voor afluisteren op kleine doch onopvallende afstand staan, hij deed alsof hij zijn veters moest strikken terwijl hij dat niet kon. Heel normaal voor een jongen zoals hij, zeker in die tijd. De meeste kinderen droegen ook liever slippers, maar dan kun je dit soort trucjes niet uithalen, zo wist Vergilius, een truc geleerd van zijn vader. Zijn geweldige diplomatieke loopbaan is dankzij deze handeling geweldig geworden.

Welkom, let alstublieft niet op mijn uitdossing, ik leef in onmin met mijn oude gemeenschap, de Grieken, en daarom moet ik van hun op straat leven, voedsel rapen uit de goot, kruimels stelen van de ratten, meeuwen en duiven, altijd knokken tegen andere zwervers en Griekse gezagsdragers! Ik heb het zwaar, maar desondanks heb ik iets voor u of beter voor u stad, het bestuur en de nog hogere machten. Een geschenk, gejat uit handen van het hoogste Griekse gezag, een hebbeding met mogelijk geheime krachten, een welke elke u vijandige staat op de knieën kan en dus zal dwingen. Ik geef u de flyer rol van het object, de HiHi Hinnik en daarin staat alles wat je ermee kan, als ook hoe je dat doet. Ik gun het u omdat u de vijand bent van mijn vijand en ik u daarom dus beschouw als partner. Ik, Sinon de Listige, geef u het speelgoed waarmee Troje zal heersen over alles en iedereen daar residerend, amen.

De wachters Rotnie en Westie Snijder (3 en 6 in de Snijder en zonen reeks) bekeken deze man argwanend maar ook met enig medelijden, je zult er maar zo goed uitzien en dan deze lompen moeten dragen, waar gaat het heen met de wereld der Grieken, dachten ze tegelijkertijd, zo denken was erfelijk. De folder namen ze in zonder er een blik op te werpen en dankten Sinon voor zijn hulp om Troje te laten heersen over onder andere hem. Ze gaven hem ook een paar glad en rond geslepen betaal keitjes plus het adres van de kledingbank residerend op het industrie terrein nabij de gedempte haven van Troje Buiten, zodat hij zich net kon aankleden, dan maak je toch een betere indruk slapend op de straten van al die oerlelijke Griekse steden. Wie weet lag er een leuk sjaaltje, zelden gedragen, altijd in een doos op zolder gelegen. Zo'n fraai langwerpig gewaad zien hangen om de nek van een ander doet een mens goed. Ga met Sop zeiden ze, onderwijl onder hands zwaaien zoals gebruikelijk is in Troje en omstreken, gelijkend op het gooien van een kegelbal, en dan drie keer zwaaien ermee voor je het op de gladde baan gooit richting de 24 onschuldige kegels. Zo groet je op z'n Trojes.

Vergilius stalde het bericht over de Hinnik van Listige Sinon in zijn geheugen, dit moest Pa weten. Hij wou deze HiHi Hinnik eigenlijk voor zichzelf en zijn pa kon dat waarschijnlijk regelen. Hij zou daarna alleenheerser zijn over de zandbank en al zijn speeltjes, zelfs over Buzz Lichtjaren, deze nare radicaal tartte hem al maanden, trok zijn macht in twijfel! Welk een minpunt, waarom geven ze ook niet meteen gehoor, doen ze zo vervelend, zelfs de dingen deugen niet. Sinds de aanvaring met Vanvoorbijgaande Aardappel Hoofd in de beheers bak was zijn humeur nog minder dan anders, zelfs de kans op een nieuw speeltje kon daar eigenlijk geen verandering inbrengen.

Gehaast rende hij langs de wachten pardoes liet hij Hem Lap Ledlicht achter op de plek waar hij zijn veters zo moeizaam strikte. Dit tot schrik van ReXVII en Van Voorbijgaande Aardappelhoofd als ook Jazzy, het mini poppetje altijd hangend aan een ketting om de nek van Vergilius Junior, als bewaakster van de sleutel. V het sleutelkind, Pa en ma druk met hun werkzaamheden, Pa als bestuurder, ma als zijn spion in gegoede kringen, het menselijk substituut voor losse veters, en Vergilius en zijn zusjes Zussie en Zusssie allen met hun eigen sleutel romend over de straten van Troje.

Zoals gewoonlijk geen spoor van Senior in de villa, er was voor een dergelijke heers heerschap altijd wel een mogelijkheid benut voor een overleg, stemronde, plan voor strijd, infrastructuur, versterken van iets, defensief of aanvallend, Initiërende Interventie noemde hij dat soort overleg, het effect ervan op de deelnemers, Vergilius Senior oefende thuis op dergelijke taal, manipulerende wijs geworden, het universele gereedschap voor alles overheersing is tenslotte taal, leer ze de taal en je kan er iedere dag naar binnen gaan en allerhande eisen stellen, opdrachten geven, gedragingen installeren, plannen laten maken en dergelijke interacties met de bewerkelijkheid.

Op zijn deel van de villa aangekomen ging Junior alvast ruimte vrij maken voor zijn De HiHi Hinnik, zo groot kon het niet zijn, het paste immers op een flyer rol. Schaal en Vergilius Jr hadden nog niet nader kennis gemaakt. Schaal is voor een tros bananen aldus Junior. De andere speeltjes gooide hij op een hoopje in de hoek, bij de rest, die daar al lagen, deze keer niet gekozen voor het zandbak theater van de macht. De groep zweeg in gezelschap van hun meester, wachten met op speelse wijze communiceren tot ze zeker wisten dat Junior niet meer in de buurt was. Hun bespeler kon beter niet weten wat er in zijn spelers omging, en het was al helemaal geen goed idee dat hij nog iemand anders, geen enkel lid van de mensheid, erachter kwam dat het door hun gebruikte speelgoed leefde.

Op die afwezigheid hoefden ze nooit lang te wachten trouwens, de jongen was wat ADHD, kon niet stilzitten, nou, alleen als spion voor eigen beheer, verbetering van zijn positie op school en thuis, het kind met een missie, en de missie nu is de HiHi Hinnik toevoegen aan zijn collectie machtig mooi speelgoed, er van genieten dat hij kon zeggen dat het in zijn bezit was. Hij er mee kon schuiven en klopperdeklop kon zeggen, er op zitten en hortsik zeggen, HiHi de sporen geven terwijl hij ridder Vergilius bijstond tijdens de oorlog tegen de Grieken en de Watervolkeren.

Hij rende weg van die collectie, het grootste belang ervan is het bezit, daarna is het grootste belang de volgende om die dan ook te bezitten. Het spul zelf is eenmaal daar aan de goden overgeleverd, diezelfde goden waaraan het is ontfutseld. Buzz Lichtjaar was een soort wapen in handen van Aeneas de Globetrotter, het hield hem veilig als hij sliep, hij had het gekregen van Meneer Wezensvreemd de god van tijdreizen, Jazzy was ontvreemd van de nek van Dido, een KIO, iemand die hij kende op de school voor koninginnen en overige belangrijke ambtenaren zoals burgemeesteressen en keizers. Hij vond Dido vervelend en dus had hij op een ochtend tijdens gymnastiek, terwijl hij een blessure veinsde, een vleeswond, die Jazzy van haar ketting gestolen en sindsdien zit ze altijd om zijn nek, de beste verstopplek is immers volop in beeld maar dan net even anders, zoals super meneer Kent, vaders assistent, met of zonder bril totaal onherkenbaar kan worden, verdwijnen in zicht, iedereen kent hem met bril, weet hem te bereiken, dan is hij beschikbaar maar dan zodra hij die bril van de neus haalt is hij weg, nergens meer te zien, horen en of voelen. De heer Kent kwam uit een mystieke regio waar al brillen waren ver voor er oorlog was, de oorlog ontstond niet lang daarna.

Hem Lap LEDlicht was meegenomen uit het lab van Ingenieur Zonnenbloem, deze man vond aan de lopende band de toekomst uit, hij had duizenden uitvindingen op papier waarvoor nu nog de middelen ontbraken maar zodra stroom kon worden opgewekt uit kolen of zo dan kon iedereen genieten van dingen zoals ; automatische schuifdeuren, drones, kerst verlichting, tuners, wi-fi en hifi of andersom, de yphone, koffiezetten met een apparaat en veel meer zinnige dingen voor veel later, Hem was de enigste die al werkte dankzij Alien tech, hij, de ingenieur, had het gekregen van een vriend Loek Skywalker. En zo had junior op deze slinkse wijze al zijn speelgoed bijeengegaard, is zijn alsmaar uitdijende collectie ontstaan, beetje als in een museum, maar dan ver voor er museums zijn. Niks mis mee, dus.

Nu Vergilius was gaan wieberen, epibreren of andere wijze ver van daar aan het verkeren konden de speeltjes vrijuit communiceren. Het bericht over de achteloosheid waarmee Hem Lap LEDlicht was gedumpt, vergeten, achtergelaten voor dood sloeg in als een bom, Buzz begon te hyper ventileren, Jazzy werd helemaal slap en viel flauw, ook al was ze erbij, het was haar toch ontgaan, Regent Woody werd er stil van, kon het amper aan. Keizer Zurgias en Die Verrekte Hond Slinx konden het niet bevatten, al deden ze nog zo hun best. Onbegrijpelijk. 'Je laat je schijnend licht toch niet achter!' Gromde Regent Woody. 'Zelfs niet al ben je vijf jaren jong, het is misdadig.' Ging Buzz verder en daarop 'We moeten ons leren weren tegen de wispelturigheid van de jongste jeugd en hun onverschilligheid ten opzichte van onze waarde en vorm.' 'Je helpt niet! Buzz. We hebben behoefte aan een plan voor het terughalen van Hem LEDlicht niet aan een revolutie.' zei Van Voorbijgaande Aardappel Hoofd vlak, moe van dat gezever over de ommekeer en het verheffen van het speelgoed naar een hoger niveau. Laat ons eerst maar eens lang genoegen samen zijn en dan daar een keer aan beginnen, Vergilius zal daar zeker niet voor zorgen, hij laat ons, zijn verzameling juttersgoed zo achter voor een andere hobby, uitdaging in bezit, bezette gebieden en dergelijke fenomenen. Worden we gedumpt in de zee, weggegeven aan een kringloop, verhandeld op het marktplein, gescheiden van elkaar en alleen wij kunnen dat voorkomen maar wel pas zodra er iets is te voorkomen, zoals nu graag. Deze gedachten loop volgde altijd direct op die over revolutie, de strijdbijl opgraven en de kracht van de kudde van Buzz Lichtjaar, een soort reactie op de contaminatie, de ene gedachte vecht tegen de andere. Aardappel Hoofd hield zijn hoofd liever leeg, onbezet door niet zijn eigen gedachten, effecten van eigen handelingen en dergelijke. Logisch gezien de verandering die hij moest doormaken.

Opvallend genoeg zei Buzz, hij meestal degene van directe actie, 'op dit moment niet bij machte te zijn om lijfelijk te werken aan de oplossing van dit probleem aangezien zijn stevige beentjes door Vergilius waren gekneveld, hooguit kon hij een plan van aanpak verzinnen. Regent Woody kon dan de uitvoering ervan leiden omdat hij de enigste was die kalm bleef tijdens hachelijke ondernemingen. Niet iedereen kon zich daarin vinden vooral Woody zelf niet, het leek hem beter dat Van Voorbijgaande Aardappel Hoofd de leiding had, hij is ook als enigste meerdere malen ontsnapt aan de hebberige handjes van Vergilius Junior.

'Ja maar, hij bleef nooit weg, een paar traantjes, een hanglip, en dan komt ie gelijk weer terug, in plaats van zijn herwonnen vrijheid te gebruiken om ons te bevrijden!' repliceerde Buzz Lichtjaar snedig. 'Hij is gewoon heel gevoelig, ja!' bitste Jazzy, Van Voorbijgaande Aardappel Hoofd zweeg, hij was geen leiderstype, Woody wel, dat zag Buzz goed, niettemin was dit, deze verkwanseling van Hem Lap LEDlicht, wel de slechtste daad van Vergilius ooit, en actie moest zeker worden ondernomen, en wel nu. Met of zonder leiding, dat was hem om het even. Als Hem LEDlicht in paniek zijn licht ergens op zou laten schijnen dan zagen ze Hem nooit weer terug, dat soort dingen pikken ze niet in het donker, onnatuurlijke schijnsels zijn tegenwoordig niet in zwang, niet in Troje in elk geval. Zolang hij in het duister dwaalde was het nog goed. Dan was er kans dat ze hier terug samen weer op dezelfde hoop zouden liggen.

Overigens, dit betreffende zijn lafheid of gevoeligheden, was Van Voorbijgaande Aardappel Hoofd als enigste niet gestolen uit betere, goede omstandigheden maar afkomstig van nog beroerder handen, en wel blij met enige vooruitgang, dat was dit zeker. Hij was waarschijnlijk Vergilius enigste goede daad, misschien alleen ter bevestiging van de regel een uitzondering. De anderen waren gewoon niet op de hoogte van nog mindere eigenaars, vandaar de eeuwige terugkeer in de grijpgrage handjes van Junior. Het kon erger, hij kon zich de geprakte, met hete sappen overgoten en ook de opengesneden kameraden nog heugen als de dag van gisteren, de pijn van het kokende water, in de stomend hete olie en waarom, waarom! Hij wist het eerst niet maar sinds hem de ogen waren geopend en de neus, mond en oren wel.

Buzz, deed een gebonden versie van het plan, de locaties, de schuilplekken, speelgoed zonder eigenaar kon beter niet gezien worden! Alleen Aardappel Hoofd begreep deze mededeling, de rest had visioenen van hun oude baasjes, Dido en zo, of een ander zeer speelgoed minnend persoon, maar ja op Aardappel en Slinx na was verder niks echt speelgoed maar objecten met grote waarde en mogelijk enorme krachten, zwarte magie, gele misschien, rode met groen stippen, regenboog magie van de verdwenen troetelbeertjes, opgejaagd en opgegeten, ach arme.. In handen vallen van onbekenden zou een heel ander en nog naargeestiger leven opleveren voor de Jazzy's en Buzzers. Eentje waarbij ze werden ingezet als wapen of bewaard in een potdichte kast in een kelder, nooit het daglicht zien, levend voelen, speels zijn. Geen vooruitgang daar, zelfs terugkeer naar de oude eigenaar, de eigenlijke, garandeerde geen verbetering in deze toch ook al slechte situatie.

Buzz had alle instructies over gebracht op iedereen in het algemeen en in detail in Regent Woody, elke stap uitgewerkt, nu moesten we wachten tot Vergilius te sponde lag en zijn gebruikelijke slaap der schuldigen sliep, diep en lang.

De jonge Vergilius zelf was ondertussen via via terecht gekomen bij Senior en hij vertelde over de HiHi Hinnik, de gift op de flyer rol van de geroyeerde Griek Listige Sinon, pa luisterde aandachtig, het klonk goed, hij riep om zijn assistent Kent maar uit de kamer kwam de assistent van de assistent Laocoöm, ex predikant, maar na het verlies van alle geloof omgeschoold tot tweede assistent. Vergilius Senior vroeg of Laocoöm Kent kon verwittigen zodat hij de folder kon bemachtigen en daarna dit object z.s.m. zou aanvaarden en stallen in de opvang voor kostbaarheden van het keizerlijk paleis. Laocoöm keek bedenkelijk na het aanhoren van deze boodschap, hij was de man er niet naar om direct kritiek te uiten op de baas, onderbaas, maar als iemand zichzelf voorstelt als ... de Listige dan is zo'n gift zelden goed. Zeker aangezien hij ook de levendiger vertelling van Junior had aangehoord over het uiterlijk van deze Griek Sinon, zwervers waren altijd van alles behalve fit, hun lijf een ruïne niet veel anders dan Troje 1 tot en met 6 onder Troje 7, ons fundament. Als hij met dit bericht was gekomen in plaats van die nare Junior dan zou Senior dit ook denken, nu blind door de liefde voor zijn vreselijk hebberige zoon ziet hij er niks verkeerds in.

Hoedanook, Laocoöm moest deze boodschap wel overbrengen naar Kent, de man die zijn bril had afgezet en dus spoorslags was verdwenen, gelukkig nooit lang. Meestal had ie dan zo'n rottige glimlach alsof hij alleen de aarde had gered van iets waarvan hij alleen weet had, de gluiperd. Deze werkzaamheden in een dergelijk bestuursorgaan waren al bijna net zo ellendig als het lijden van een parochie, er aan ook. Hij ging wel de kanttekening bijvoegen tijdens de overdracht, een HiHi Hinnik klinkt veel te onschuldig om goed te zijn, zeker gezien de onbekende bron en het gebrek aan deugdelijke achtergrond info betreffende de gever. Ze hadden hem op zijn minst een poosje kunnen pijnigen om het levensverhaal te bevestigen.

Woody en Jazzy wachten en wachten tot de vreselijk onrustige Vergilius Junior eindelijk eens in slaap viel, de hele tijd was hij bezig met de HiHi, waar die moest staan, hoe die er echt uit zag, of het zou glanzen, oplichten in het donker, of er draden aan zaten, of het was gemaakt van zeldzaam materiaal, heel duur was en dergelijke kwesties. Het was een drugte van belang in zijn kleine koppie, de behoefte aan het verse spul was torenhoog, enorm, het veroorzaakte uren onrust voor hij dan eindelijk om een uur of laat in slaap viel, diep en ook lang.

Op dat moment sommeerde Woody de speelkameraden, de zoektocht naar Hem Lap LEDlicht moest ogenblikkelijk aanvangen, Sop willende moet hij vanavond nog gevonden worden. Een stille aftocht was gelukkig weer niet nodig, Junior zou alleen wakker worden als HiHi zelf naast zijn bed stond, stijgerend, blazend, luid hinnikend, en hard met de achterpoten stampend tegen het bed. Het speelgoed beheerste de stille aftocht totaal niet, alles ratelde, trilde en klingelde naar lieve lust op weg naar de speelgoeduitgang van kindersuite 9.

Woody liep voorop en de anderen volgden, langs alle vooraf ingestelde punten, locaties donker maar vanaf daar wel uitzicht biedende op de te lopen, schuifelen, rollen en meer route naar het volgende punt. De poort was het eindpunt, daar ergens zou LEDlicht nog moeten liggen, dit klinkt als een simpele klus maar voor mobiel goed, lastig voortbewegend, niet al te pienter is dit gewoon een onmogelijke klus. Iedereen wist dat het niet meteen goed zou komen, er zouden situaties ontstaan, onfortuinlijke. Elkaar uit het oog verliezen is een zekerheid, normaal, het zou raar zijn als het niet zo was. Ze gingen ergens vanaf vallen, terecht komen op vervelende locaties, onbedoelde geluiden maken, opvallen zelfs door duisternis omringd. Zolang er maar een is die Hem Lap LEDlicht ontdekt en dan terug brengt is de missie gewoon geslaagd te noemen, de rest redt zich altijd wel, die vallen maar altijd in de buurt van de speelzaal, zonder erg. Hem LED ligt gewoon te ver daarvan, gedoemd tot dwalen. Elk project wordt uiteindelijk altijd geredt door Buzz en zijn onzichtbare plannen, het echte verhaal erachter niet aan ons verteld en juist daarom werkzaam. We worden gebruikt, misbruikt, ingezet tegen beter weten in maar we doen het voor elkaar, omdat we allemaal in dezelfde klote situatie zitten, liggen, staan en dat alleen samen aan kunnen, verdragen, doorzetten en hopen op beterschap. Aangekomen bij standpunt 5 van 9 ontbrak Keizer Zurgios, geen van ons had gezien wat er was gebeurt, waarom de Keizer ons gezelschap moest ontberen. We moesten echter doorgaan, er op vertrouwen dat Zurgos zonder ons terug zou keren op basis kamp, rondom Vergilius speelgoed kist.

Verder weg was Loacoös in overleg met zijn vriend Aeneas, Aeneas was door Hector, een man uit zijn bubbel die van de Grieken had gehoord dat er iets in Troje stond te gebeuren en die had dit bericht met behulp van  postduif.sm  'vliegensvlug bij u' en marathon mail 'als een lopend vuur' bereikt. Aeneas vroeg daarna aan Loacoös wat er van waar was en de oud priester, mede reiziger, meer een dwalende, vertelde hem over de HiHi Hinnik, het paard op de rol beschreven, inmiddels werd het ding al opgehaald door assistent Kent.

Op de gebruikelijke mysterieuze wijze stond het zelfs al midden op het Juridisch en Moralistisch Plein klaar voor verder transport naar de opslag van Villa Vergilius, Aeneas keek daarop extra bedenkelijk. Senior was de enigste die de reis die hij ging maken in rijm kon omzetten en zo presenteren aan een groot publiek. Hij moest een andere schrijver regelen of aangezien er zo weinig degelijke scribenten zijn zijn biograaf Vergilius ietwat onder druk zetten, zijn verlangen uitspreken om samen met hem op pad te gaan, en wel meteen. Wat Aeneas wist over de HiHi beloofde een spoedig einde van Troje, van iedereen die aanwezig was als het paard werd geopend, iedereen dus inclusief dichter schrijver en parttime diplomaat Vergilius,

Dit hele gesprek ontging alle speeltjes, ze hadden maar een doel, Hem Lap LEDlicht weer thuis brengen, voegen bij hun hoop. Het gezelschap werd ondanks alle afspraken en maatregelen alsmaar kleiner, ongewild en als altijd onverwacht, al was het normaal. Ieder project verliep op deze wijze, rommelig, klungelig, simpele opdrachten werden vreselijk ingewikkeld, Waar is Slinx? vroeg Woody aan Aardappel Hoofd 'Ik weet waar hij was maar ik heb geen idee waar Die Verrekte Hond nu uithangt' 'Ik snap niet hoe we dit doen Hoofd? We moeten achter elkaar aan lopen, hoe moeilijk kan dat zijn?' 'Nou behoorlijk lastig, laat ik eerlijk zijn, tijdens geen van onze tochtjes heb ik jou of jij mij tot het eindpunt kunnen volgen, niet met een vast slot punt, niet met een beweeglijk onduidelijk eindpunt.. zoals nu. We kunnen niet anders.'

We raken altijd de focus kwijt. Ik denk dat het komt omdat ze met ons spelen, zolang we in het spel zijn is de focus aanwezig, raken we uit zicht, worden we onbelangrijk dan verliezen we alle vormen van concentratie, gaan ongeveer in het niets van iets anders op, struikelen dan over onszelf, vallen uit of weg, bestaan ... Aard, Aardappel Hoofd! Waar ben je?!' Sprak Woody met treurige ondertoon in zijn stem.

'Eh Oh Ah, ja nee, ik weet niet, moeilijk te zeggen, het is anders voor mij. Ik dwaal moedwillig af, waar jullie gewoon de verkeerde kant op lopen of afvallen van iets, kijk, Regent Woody, ik kom van een andere plek, ik was maar een Aardappel, vervolgens kreeg ik vanalles erbij, de pootjes, de zintuigen, neus, oren, ogen, en het bolhoedje.. ik had niks een schil, twee uitzaaiers en wat blauwe plekken en opeens bestond ik, kon ik de ellende om me heen zien, mezelf en anderen, het andere ruiken, praten, luisteren naar mezelf, jullie, mijn kwelgeesten van voor ik Van Voorbijgaande AardappelHoofd was, die lui schilden je levend, kookten je of bakten, loeiheet, de ellende die ik daar zag, moest meemaken, dan ben altijd overal blij dat je daar niet meer bent en hier wel, volledig aanwezig. Niemand speelde met mij tot dat moment, ik zag, ik had de benen, ik nam ze. Mijn focus is compleet... Woody, Regent Woody, en weg.'

De instructies van Buzz volgend zou Woody pas bij de volgende stop het spoor bijster raken. Echter het idee bleef het zelfde iedereen op Buzz en Aardappel Hoofd na zwalkte om in de regio waar Hem Lap LEDlicht inmiddels zelf moest zwalken, de dump plek, de afstand die een niet gefocust stuk speelgoed kan afleggen per uur, het oppervlak kon duidelijk worden uitgetekend, binnen nu en dertig minuten zouden ze elkaar voor de voeten lopen, Hem LED zou van schrik knipperen en iedereen hier zou er op reageren. Eenvoudige oplossingen voor eenvoudige problemen, typisch Buzz. De rest zorgt voor complicaties, hoe minder rest des te beter het is voor de plannen en verhalen van Lichtjaar.

Er was zeker kans op falen tegelijkertijd geringe kans op niet knipperen van Hem LED, het is toch superhandig als je jezelf moedwillig kunt laten verschijnen zodat je gezien zal worden maar ook kan zien waar je bent, vooral nuttig als je de omgeving kent, anders ben je meer een lichtend voorbeeld van iemand die zichzelf oplicht. Als iedereen die je zoekt buiten is waar jij verschijnt is ontdekt worden een stuk eenvoudiger. De complicaties zijn duidelijk extern, buiten ons blikveld maar absoluut daar, bij voorbaat daar. Maar zij weten niet wat ze zien, wij wel en wachten er op, we weten ook wel dat zodra Hem Lap LEDlicht op weg terug naar Juniors doos hij steeds heel even gaat knipperen, omdat hij ziet en gezien kan worden door degenen die naar hem op zoek zijn.

En inderdaad 10 minuten nadat Woody verdween in zijn dooie spelmoment klonken er klungelige geluiden, knipperde LEDlicht, en jubelde die ratelende Verrekte Hond Slinx, Hem LEDlicht bevrijd van de stress begon een moment lang te schijnen, zodat iedereen zag dat ze binnen een zeer beperkte cirkel minuten lang om elkaar heen hadden gedraaid. Hem deed zichzelf weer uit, op de terugweg doen we dan wel wat we eerder niet deden elkaar vasthouden, eenmaal terug samen laten we pas los als we veilig op een hoop liggen. Weliswaar betrekkelijk veilig, zeer betrekkelijk.

Rondom ons, vlakbij de hoofd ingang van de opslag was uit het niets een object verschenen. Het leek wel alsof het uit de lucht was gevallen. Lichten gingen aan, assistent Kent kwam aan, bril op, zo herkenbaar, 'zo wat een verrassing, wat jij Laocoöm' Ja, Daar is het gevaarte, dat is snel, hoe is het ja mogelijk, fijn. Ik zal de beide Snijders op de hoogte brengen, en de baas.'

Daar werd dan door Wetsie en Rotnie Snijder het HiHi ding op een plateau op rolletjes naar binnen gedreven, de troonzaal van de familie Vergilius in, het kundig geprepareede kunstpaard was pikzwart, glanzend, zat vol vakjes, de ogen waren diamanten met goud omrand, de manen van onduidelijk niet heel aards overkomend materiaal, het geval was een schitterend ongeluk op het punt gebeuren. De speelgoed familie keek er naar en huiverde, dit was geen speeltje dit was verre van dat, het bezat duidelijk krachten maar hele andere dan die van Buzz, Jazzy en Woody.

Van Voorbijgaande Aardappel Hoofd keek naar de HiHi Hinnik, daarna naar Buzz Lichtjaar en zag dezelfde blik vol afschuw die hij zelf waarschijnlijk ook had. Buiten hoorden ze mensen smoezelen, Buzz zag de tweede assistent met een compaan, alleen deze was te paard, Die compaan was Aeneas, de globetrotter, Aeneas, eens een getrouwe van Vergilius Senior, ging er al stilletjes tussen uit knijpen, hij was dus hier van op de hoogte gebracht, wist ook iets, Laocoöm, zit hier vast, zijn taak bleef maar heilig, en die bijstaan tot het end, het geloof laat je nooit los, wordt alleen omgezet in een andere. Taken om te volbrengen ondanks alles.

Het HiHi Hinnik paard, had één hendel, daar zou zeker een van de Vergiliussen aan trekken, die hendel zat bij de bek, trok je daar aan dan zou het leven in Troje nooit meer hetzelfde zijn, voorbij. De HiHi Hinnik was een verse opgewaardeerde versie van de oude doos van Pandora, het labeltje van de Pandora fabriek hing er nog aan, versie 6.6.6. Dit was op dit moment de snelste poort naar de hel, de snelweg, een directe entree, hiervan werd Vergilius Junior, Pinhead Junior,

We moeten maar eens gaan allen sprak Buzz rustig, en dit keer zonder dat complexe oponthoud, linea recta weg uit Troje, geen gestuiter. Hier heb ik geen zin in en nooit niet. Gaan we nu weg zijn we binnen dertig minuten bij de poort en vanaf daar heb ik samen met Hem Lap LEDlicht transport geregeld, Ing Zonnenbloem en zijn bastaard dochter Dido wachten op ons, De Bloem heeft een experimenteel voertuig gebouwd, hij noemt het de Boing, Deze nijvere ingenieur heeft namelijk als enigste de folder van HiHi daadwerkelijk gelezen, aldus begrepen wat er komt, hij verwacht ons en dan 'stijgen' we op of zo. Ingenieur Zonnenbloem mag dan een mafketel zijn maar zijn poort naar de hel brengt ons op een Z weg erheen, een moeilijk toegankelijk edoch onomkeerbaar eenrichtingvoetpad, maar wat mij betreft is dat progressie.

Al vroeg werd Vergilius Junior wakker, hij was reuze blij, Hij zag in de troonzaal aangekomen zijn moeder staan ze keek in de bek van het paard, haar hoofd stond in brand. Vergilius werd daarentegen ijskoud. Van de rest van de familie geen spoor, zussie en zusssie, waren namelijk wel door Pa meegenomen, Aeneas had zich net voor vertrek bedacht en gevraagd aan Vergilius hem per direct te begeleiden tijdens zijn vijf minuten geleden begonnen reis, vanaf de ondergang van Troje naar het middelpunt van het heelal, langs godenrijken en hij moest stante pede alles meenemen wat hem lief was, nu! Hij had hem niet op de hoogte gebracht van de ware aard van de HiHi Hinnik, de rest is net als dat reisverslag geschiedenis.

PW, Pre Wiki. De volgende personen kwamen er in voor en andere verschijnen mogelijk in Troy Story 5.2

Aeneas, globetrotter Vergilius schrijver denker Vergilius Vergilius zoon van denker schrijver, entrepreneur Hector influencer Kent (met en zonder bril) Westie Snijder Rotnie Snijder Dido (KIO, koningin in opleiding) Laocoön Sinon de Listige HiHi Hinnik Pandora Fabricaties Regent Woody Van Voorbijgaande AardAppel Hoofd Die Verrekte Hond Slinx ReXVII Buzz Lichtjaar Jazzy Hem Lap LEDlicht Keizer Zurgias

Alle Stemacteurs worden ingesproken door de lezer! Bedankt nou.

Dit script werd mogelijk gemaakt dankzij Steve Jobs, Bill Gates, en dat type volk. Wij van Van Voorbijgaande Aard Creaties zijn hem enorm dankbaar voor zoveel indrukwekkend vertoon van creaties en geld op een grote hoop.

Tonight I plan to follow the NFL Preseason Game between the Buffalo Bills and the Pittsburgh Steelers. Hopefully Steelers Nation Radio will bring me pregame coverage and the call of the game. 6:00 PM CDT is the game's scheduled start time, so I'll start checking about an hour early for pregame stuff.

And the adventure continues.

The umbrella arrives before the rain.

The map arrives before the journey.

Recognition arrives before understanding.

Structure arrives before growth.

& how does a desert stay honest when it's raining.

I talked with a coworker/friend about some of her plight Of San Jose. Specifically with dating and the culture behind it, and I am really grateful I don’t live here. I don’t have to tell myself that no matter what I would still be happy because I am not happy because of my circumstances, but rather the decision decisions that I make. There are always good things that you can pay attention to. But I digress, I do feel, however, that there is an ugly side of me of competition that really comes out here, which is really funny because I am not trying to date anyone here. Hell, I am leaving tomorrow lol. But I noticed this in myself in the fact that whenever I have seen men in public, I kind of insult them in my head, like I try to put them down and I treat it like there is some competition that I am being judged against them in. I feel like I’m on edge and I am insecure about my own desirability as a person, I find myself worrying about things like random hypotheticals that aren’t even coming up, or how these random people are paying for these meals in fancy restaurants for their partner, and how this probably is a normal occurrence for them. And I do believe that this is fiscally irresponsible, but I feel like I’m fixating on that as a justification for not losing this competition rather than as a separate valid point. I don’t like the side of me, I much rather enjoy the side of me that doesn’t feel like I am fighting and trying to put other people down.

I think im overthinking again, which is a great time to start writing. and maybe i have a good reason too. i suppose ill never know. until then, im left wondering, fun right? I’ve never been this attached to a woman before, and honetly, i hate it. i hate how much i want to be around her, how much i notice when she disappears, and how much a simple message seems to matter to me. she can be gone for sixteen, nineteen, twenty hours, then tell me she was asleep. maybe she was. i believe her. i know shes tired. i just dont understand why sending me something when shes awake or in btween sleeps seems so difficult sometimes. even a simple “good morning” would be enough. everyone checks their phone at some point, even if its just to look at the time or check a message. i dont think sending one would take that much. im not asking her to be there all day. just tell me where you’ve been. sleep, games, going out, whatever. i dont care. just tell me. you dont have to lie or pretend you werent on your phone. and yes, i know im probably being ridiculous. but its whatever, who am i to complain or judge? who am i to decide if she should text me or not, i dont think she believes we’re that serious either way, and while that hurts i love her, i love her so much more than i could tell. this doesnt make me love her less, it just bothers me. i do my best, as a man whos busy most of the time, to reply quickly and make an effort. sometimes it feels like she barely cares, or wouldnt bother to text if she had her phone with her. and while i could probably do the same but im afraid of losing her, or doing an act that would make her much more distant. i dont think shes afraid of losing me because she knows ill stay either way, and that hurts more than id like to admit. i dont want to do the same thing just to make her understand how annoying it feels. i just want her to understand without me having to become cruel about it. i do believe everything she tells me, and somehow i still manage to question afterwards, and ill admit that at least, thats my fault. i cant exactly complain to her about this. it is silly. it is unnecessary and if i tell her, ill probably become “too much” again, which is a charming little title id rather not earn.

So ill write it here instead, at least i can be honest here, if she thinks its unecessary, then perhaps i should think so too, maybe thats just the best for me to just do what she does and believe its right, until its not. maybe, maybe not i dont know. I’m very good at not knowing when it comes to things like this. and ill probably not do anything about it, after all im just overthinking.

Sincerely, who has too much time to think

JOURNAL 25 août

Olala la montagne, dormir dehors la nuit ça me manque… l'océan le #surf, on s'amuse, on a des copains, c’est gentil mais c’est pas pareil. Au fond de moi je suis triste, quelque chose me manque. Et c’est la #forêt, le chant doux et profond des arbres et des pierres, le murmure du ruisseau, les multiples présences aux aguets tout autour, une vie intime que l'océan puissant et monstrueux ne permet pas de s'épanouir, il occupe tout l'espace physique et sonore à lui tout seul, il rend impossible toute méditation, on ne peut comme lui qu'être sans cesse en mouvement et s’étourdir. Plein soleil aujourd'hui. On apprécie la clim pendant ces nuits à 27°c. On repartira jeudi matin avec l'arrivée de la pluie qui va s'installer pendant des jours à nouveau.

 6.

Les soldats avaient installé de grandes tentes qui attiraient notre curiosité. On s’y rendait en bande pour se rassurer. Souvent ils nous donnaient du chocolat, ça valait le coup. Parfois on avait le droit de tourner les manivelles de leur radio, c’était dur mais quelle fierté ! On se battait presque pour être le premier. Il y avait des filles dans notre bande, elles n’étaient pas les dernières. Nous nous familiarisions réciproquement avec nos différences anatomiques. Ma sœur avait 10 ans, elle allait à l’école chez les sœurs, elle me paraissait appartenir à une espèce étrangère. Peut-être était-elle française aussi, comme les soldats ? L’atmosphère dans la grande maison était lourde. Mes parents ne s’entendaient pas. Les disputes incessantes entre ma mère et ma grand-mère rendaient la vie commune insupportable. Ma mère avait juste trente ans, elle voulait s’amuser, repartir pour la France. « La chèvre meurt où on l’attache » lui répondait-on.

“Why do we close our eyes when we pray, cry, kiss, or dream?” I smiled and said,

“Because the most beautiful things in life are not seen, but felt only by the heart.”

I’m tired today. I have nothing else to say. I don’t think im willing to go on like i always do, im just tired. Nothing to write about.

Sincerely, Tired

PS. that was supposed to be for yesterday’s entry, August 26th. No, i did not forget. i tried to publish it. it simply decided not to work. not my fault. yours.